IV SA/Gl 1174/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. D.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Następnie pismem z dnia 26 kwietnia 2016 r. skarżąca cofnęła skargę z uwagi na wydanie decyzji z dnia [...]r. nr [...] mocą, której organ odwoławczy uchylił w całości zarówno decyzję swoją z dnia [...]r. nr [...] jak i decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...]r. nr [...]. Zdaniem skarżącej skoro zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o uchylone decyzje zobowiązujące do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpatrywanej sprawie skarżąca cofnęła skargę pismem z dnia 26 kwietnia 2016, powołując się na fakt wydania przez organ rozstrzygnięcia uchylającego decyzje, które zobowiązywały ją do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Wobec powyższego nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.