IV SA/Gl 1180/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu Pismem z dnia 20 listopada 2017 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej . Na mocy zarządzenia z dnia 8 grudnia 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dodatkowego odpisu skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazane wezwanie jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach (karta 33) zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 grudnia 2017 r. Pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 grudnia 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazał nadmiar obowiązków przed świętami oraz potrącenie przez urząd skarbowy kwoty 1 250 zł co spowodowało załamanie i brak umiejętności skupienia się. Skarżący poinformował także, że był przekonany, że do odwołania ma 14 dni a okazało się, że 7 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarżący zachował ustawowy termin do wniesienia żądania o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Oceny wymagała zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Podkreślić zatem należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Stąd, o braku winy można mówić w sytuacji, gdy dana przeszkoda w dokonaniu czynności, skonfrontowana z obiektywnymi miernikami staranności, prowadzi do wniosku, iż zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu do jej dokonania, nawet przy użyciu największego możliwego w danych warunkach wysiłku. Innymi słowy, jeżeli przy dochowaniu należytej staranności możliwe było dokonanie czynności w wyznaczonym terminie, to zaniechanie stosownych działań, dzięki którym termin mógłby być zachowany, świadczy o niemożności stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał w sposób wystarczający żadnej obiektywnej i niezależnej przeszkody uniemożliwiającej mu nadesłanie odpisu skargi w wyznaczonym terminie. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków została doręczona skarżącemu do rąk własnych w dniu 20 grudnia 2017 r., zatem zakreślony termin upływał w dniu 27 grudnia 2017 r. Skarżący jako przyczynę niedochowania terminu wskazał między innymi nadmiar obowiązków przed świętami, termin do dokonania czynności upływał w dniu 27 grudnia 2017 r., a więc po świętach, a zatem wskazana przez skarżącego przeszkoda dokonania czynności w terminie tym już nie istniała. Odnosząc się do kolejnej przeszkody na jaką wskazał skarżący, czyli jego załamania czy też braku umiejętności skupienia przyjdzie zważyć, że wniosek o przywrócenie terminu został sporządzony w dniu 28 grudnia 2017 r., czyli dzień po upływie zakreślonego terminu a skarżący w żaden sposób nie udokumentował "załamania" na które się powołał ani nie udokumentował czynności (potrącenia) jakie to stan ten miało wywołać. Podkreślenia przy tym wymaga, że sam fakt choroby (załamania), nawet poświadczony zaświadczeniem lekarskim, nie jest wystarczający dla uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W przypadku choroby trzeba zatem wskazać, że rodzaj choroby uniemożliwiał dokonanie czynności oraz że nie istniała możliwość skorzystania z pomocy innych osób w jej dokonaniu. Wobec powyższego uznać należy, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.