IV SA/Gl 1183/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a: ustanowić pełnomocnika z urzędu B.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o ustanowienie adwokata. Następnie dnia 23 września 2015 r. skarżący przedłożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż żąda nie tylko ustanowienia adwokata lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Z treści złożonego na druku PPF oświadczenia wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, córką, zięciem oraz czworgiem ich małoletnich dzieci, jest współwłaścicielem domu o pow. 110 m2, a także posiada działkę o pow. 8 ar zabudowaną domkiem letniskowym o pow. 30 m2, nieruchomość rolną o pow. 30 ar oraz samochód osobowy, rok produkcji 2000. Miesięczny dochód rodziny wnioskodawcy zadeklarowany został w kwocie 1.700 zł, na którą składają się renty pobierane przezeń (800 zł) oraz przez jego małżonkę (900 zł). Następnie, to jest wezwaniem z dnia 12 października 2015 r. zwrócono się do skarżącego o uzupełnienie danych dotyczących jego sytuacji materialnej. W wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego upływ nastąpił z dniem 27 października 2015 r. skarżący nie udzielił na powyższe wezwanie żadnej odpowiedzi. Z tego też powodu referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Od postanowienia referendarza sądowego z dnia 1 grudnia2015 r. skarżący pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. We wskazanym powyżej piśmie podał, że dochody jego rodziny stanowi jego renta w wysokości 800 zł oraz renta jego żony w wysokości 900 zł. Do pisma dołączył wydruki bankowe potwierdzające wpływ tych środków na jego konto. Nadto oświadczył, że miesięcznie wydatki ponoszone prze jego rodzinę to: opłata za wodę, gaz, śmieci w wysokości 300 zł miesięcznie, koszty leczenia jego i żony w wysokości 250 zł oraz zakup żywności. Dodatkowe koszty ponoszone przez jego rodzinę to zakup węgla na kwotę 3 000 do 3 500 zl· rocznie oraz podatek od nieruchomości w wysokości 1000 zł rocznie. Jego zięć osiąga dochody w wysokości 3 000 zł miesięcznie, córka nie pracuje a na utrzymaniu mają czwórkę małoletnich dzieci. Dodatkowo poinformował, iż rodzina córki ma odrębne liczniki za media za które uiszcza opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wobec braku podstaw do odrzucenia sprzeciwu z dnia 17 grudnia 2015 r., tutejszy Sąd przystąpił do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie adwokata. Odnosząc się do niniejszego wniosku należy wskazać, że sprawa jest ustawowo zwolniona od kosztów sądowych, natomiast zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przesłanką warunkującą przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego i z przedłożonych przezeń w toku postępowania dokumentów źródłowych wynika bowiem, że uzyskuje on dochód w wysokości 1700 zł miesięcznie. Trzeba wprawdzie odnotować, że istnieją pewne niejasności dotyczące sytuacji rodzinnej wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z jego oświadczeniem, prowadzi on gospodarstwo z żoną, córką, zięciem i wnukami. Nie wykazał kosztów utrzymania rodziny córki, podał jedynie, że rodzina ta składa się z 6 osób, sama reguluje należności za media albowiem posiada własne liczniki, zaś jedynym dochodem osiąganym przez tę rodzinę jest wynagrodzenia z tytułu pracy zięcia w wysokości 3 000 zł. Uznano jednak, że wątpliwości te nie są na tyle poważne, aby wskazywać na prawdopodobieństwo, iż sytuacja majątkowa umożliwia skarżącemu opłacenie adwokata z wyboru. Zważywszy wszystkie zaprezentowane wyżej okoliczności uznano, że skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie mogą związać się z udziałem w sprawie adwokata, przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.