IV SA/Gl 1186/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2015-02-10
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, ponieważ jego sytuacja materialna jest trudna. Utrzymuje się z niewielkiego dochodu z umowy o dzieło oraz świadczeń z pomocy społecznej, nie posiada zasobów finansowych ani łatwo zbywalnego majątku. W związku z tym przyznano mu prawo pomocy w zakresie całkowitym.Stan faktyczny
Skarżący J.R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, powołując się na trudną sytuację materialną. Przedstawił dokumenty potwierdzające jego dochody z umowy o dzieło oraz świadczenia z pomocy społecznej, a także fakt zamieszkiwania w lokalu komunalnym. Sąd rozpoznał wniosek.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić dla niego adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia studiów niestacjonarnych trzeciego stopnia w zakresie nauk humanistycznych w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata dla skarżącego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, J.R. nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu skarżący powołał się na trudną sytuację materialną. Oświadczył bowiem, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 31,57 m2) i utrzymuje się z dodatku mieszkaniowego, w kwocie 192,67 zł, "zasiłku pieniężnego z MOPS", w wysokości 160 zł, a nadto uzyskuje dochód z umowy o dzieło, w kwocie 201 zł.
Do wniosku dołączone zostały kserokopie stosownych dokumentów potwierdzających okoliczności podniesione we wniosku.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku J.R. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jego oświadczeń wynika bowiem, iż nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie utrzymuje się z niewielkiego dochodu (zaledwie 201 zł netto miesięcznie) w ramach umowy o dzieło (patrz: karta nr 45 akt sprawy) oraz ze świadczeń z pomocy społecznej. Treść nadesłanych wraz z wnioskiem decyzji administracyjnych o przyznaniu rzeczonych świadczeń (dodatek mieszkaniowy i zasiłek celowy) potwierdza przy tym jednoznacznie, że jego sytuacja materialna jest niewątpliwie trudna (vide: karty nr 43 i 44 akt sprawy).
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności uznano, iż wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło