IV SA/Gl 119/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.M. na czynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie windykacji zobowiązań wynikających z najmu lokalu użytkowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę 5 W dniu 26 listopada 2013r. do Urzędu Miejskiego w Z. wpłynęła drogą elektroniczną skarga G.M. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w sprawie nieudzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 14 października 2013r. Przedmiotowa skarga została przekazana do Komisji Rewizyjnej Rady Miasta Z., która ustaliła, że pismo z dnia 14 października 2013r. dotyczyło wyznaczenia spotkania z Prezydentem w sprawie windykacji zobowiązań wynikających ze stosunku najmu lokalu użytkowanego położonego w Z. przy ul. [...]. Stwierdzono także, że Prezydent Miasta Z. pismem z dnia 26 listopada 2013r. nr [...] poinformował skarżącego, że sprawę uważa za wyjaśnioną oraz podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 16 maja 2012r. Przytoczone pismo Zastępcy Prezydenta Miasta Z. z dnia 26 listopada 2013r. zostało uznane za odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 14 października 2013r. Komisja Rewizyjna po zbadaniu całej sprawy uznała, że Prezydent nie wykazał się bezczynnością i zarekomendowała rozpatrzenie skargi w trybie art. 227 K.p.a. jako bezzasadnej. Rada Miejska Z. uchwałą z dnia [...]r. nr [...] uznała skargę G.M. z dnia 26 listopada 2013r. za bezzasadną. Pismem z dnia 30 grudnia 2013r. G.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której domagał się nakazania wyznaczenia spotkania z Prezydentem Miasta Z. oraz sprawdzenia w trybie nadzoru windykacji prowadzonej z lokalu przy ul. [...] przez A Sp. z o.o., której właścicielem i organem założycielskim jest miasto Z. Skarżący podniósł, że w dniu 14 października 2013r. zwrócił się do Prezydenta Miasta Z. o wyznaczenie terminu spotkania w sprawie windykacji przedmiotowego lokalu, na które to pismo nie otrzymał odpowiedzi. Nadto Urząd Miasta po 3 latach od najmu skorygował należność z lokalu, który jest windykowany od 3 lat. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W złożonej skardze G.M. domaga się sprawdzenia w trybie nadzoru windykacji z lokalu przy ul. [...] w Z., prowadzonej przez A Sp. z o.o. w Z. Zdaniem skarżącego w sposób nieprawidłowy dochodzona jest należność z tytułu czynszu, bowiem po 3 latach od najmu koryguje się należność z lokalu, który jest windykowany od 3 lat. Należy wskazać, że dochodzona od skarżącego przez Gminę Z. należność wynika wprost ze stosunku cywilnoprawnego, tj. z umowy najmu lokalu, wchodzącego w skład zasobu gminy, zawartej między skarżącym jak najemcą a Gminą Z. jako wynajmującym. W związku z tym umowa ta podlega w całości uregulowaniom mającym charakter cywilnoprawny i wszelkie roszczenia najemcy, czy też wynajmującego, oparte na stosunku prawnym, rozpoznają sądy powszechne, powołane do rozpoznawania spraw cywilnych. Wobec powyższego skargę w niniejszej sprawie, jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od powyższego gdyby uznać, że skarga G.M. z dnia 30 grudnia 2013r. jest w istocie skargą na działanie Prezydenta Miasta Z. i Radę Miejską w Z., złożoną w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.) zatytułowanego "Skargi i wnioski", to działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg również nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. W tej sytuacji, skarga podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy. ----------------------- 3