IV SA/Gl 120/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz – Kunicka Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego – pomocy pieniężnej na usuwanie skutków powodzi 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...]; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta C., działając m.in. na podstawie art. 40 ust. 2 i 3 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 Nr 175, poz. 1362 ze zm.), przyznał K. N. pomoc społeczną w postaci zasiłku celowego w wysokości [...] zł. z przeznaczeniem na remont lub odbudowę budynku (lokalu) mieszkalnego w związku z katastrofą naturalną: powódź "maj 2010r." z terminem płatności na dzień [...] 2010 r.. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że strona oszacowała wstępnie szkodę spowodowana przez powódź na kwotę [...] zł, zaś przyznana kwota stanowi 50% kwoty wnioskowanej. Decyzja ta stała się ostateczna. Następnie decyzją z dnia [...] r., nr [...] Kierownik Rejonowego Zespołu Pomocy Społecznej Nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta C., na podstawie art. 106 ust. 4, art. 18 ust. 1 pkt 4, art. 22 pkt 1, art. 40 ust. 2 i 3 w zw. z art. 7 pkt 15 oraz art. 106 ust. 1, art. 110 ust. 8 i art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 Nr 175, poz. 1362 ze zm.), odmówił przyznania K. N. pomocy w postaci drugiej raty zasiłku celowego na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego w związku z katastrofą naturalną powódź "maj 2010r." w wysokości [...] zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że skarżący wnioskiem z dnia [...] 2010r. wystąpił o drugą ratę zasiłku celowego w związku z powodzią w maju 2010r. przyznanego decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Organ podkreślił, że warunkiem otrzymania drugiej raty jest rozliczenie się z pierwszej raty przyznanego zasiłku, czyli przedstawienie faktur bądź rachunków potwierdzających poniesione dotychczas koszty remontu lub odbudowy. Następnie podał, że strona dokonała remontu wszystkich pięciu pomieszczeń piwnicznych o powierzchni 88,4 m2. oraz przedłożyła faktury wraz z kosztorysami powykonawczymi na kwotę [...] zł brutto. Jednak na poczet pierwszej raty została zaliczona jedynie kwota [...] zł. Na tę kwotę złożyły się koszty remontu dwóch pomieszczeń piwnicznych, tj. pomieszczenia komunikacyjnego i kotłowni, gdzie znajduje się piec centralnego ogrzewania i główny zawór wody. Ponadto zostały uwzględnione koszty remontu pieca c.o., osuszania i odgrzybiania wszystkich zalanych pomieszczeń piwnicznych oraz koszty związane z wywiezieniem gruzu. Do rozliczenia pierwszej raty pozostała kwota [...] zł. Zdaniem organu rozliczenie pierwszej raty zostało dokonane w oparciu o wytyczne MSWiA z dnia [...] r. nr [...] oraz pismo Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], zgodnie z którymi "naprawa szkód wyrządzonych w piwnicach budynków mieszkalnych zakwalifikowanych do pomocy na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w wysokości do [...] zł oraz od [...] zł do [...] zł może być pokryta ze środków zasiłku, jeżeli szkody uniemożliwiają realizację niezbędnych potrzeb bytowych osób poszkodowanych, w szczególności jeśli znajdują się tam niezbędne urządzenia do doprowadzenia wody pitnej oraz ciepła w okresie zimowym". Pomimo zapoznania się strony z treścią tych wytycznych w dniu [...] 2010r. dokonała ona całości robót związanych z remontem wszystkich pomieszczeń piwnicznych, co nie znajduje uzasadnienia z punktu widzenia realizacji podstawowych potrzeb życiowych. Rodzina mogła bowiem funkcjonować w mieszkalnej części domu i jej podstawowe funkcje życiowe nie zostały zakłócone. Kierownik podkreślił, że brak podstaw do wypłacenia kolejnej raty wynika z nierozliczenia się z całości pierwszej raty. Zaznaczył natomiast, że z chwilą zakończenia prac remontowych pomieszczeń piwnicznych i przedłożenia kolejnych faktur i rachunków organ ponownie dokona weryfikacji i oceny faktycznie poniesionych kosztów remontu kotłowni i pomieszczenia komunikacyjnego. Od powyższej decyzji K. N. wniósł odwołanie nie zgadzając się z odmową przyznania świadczenia podważając zasadność uznania wyłącznie faktur za remont pomieszczeń komunikacyjnych i kotłowni. Skarżący nie rozumie, dlaczego organ nie uwzględnił kosztów skucia i wykonania ponownie nowych tynków we wszystkich pomieszczeniach piwnicznych a uwzględnił jedynie koszty osuszania i odgrzybiania. Ponadto podniósł, że organ uwzględnił koszty wywozu gruzu z posesji, a zakwestionował koszty jego wyniesienia w wiadrach na zewnątrz budynku. Wszystkie prace zostały wykonane przed 23 lipca 2010r. Jego zdaniem pracownicy organu mogli dokonać oględzin w toku realizacji prac i poinformować go, że pozostałe prace należy wykonać na własny koszt. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy oraz zasady przyznawania świadczeń z pomocy społecznej na podstawie art. 40 ustawy o pomocy społecznej, zaznaczając, że wydanie rozstrzygnięcia w tym zakresie ma charakter uznaniowy. Poza sporem pozostawała kwestia zalania piwnic budynku mieszkalnego na skutek klęski żywiołowej, co obligowało organ do dalszego postępowania prowadzącego do przyznania bądź odmowy przyznania zasiłku. Kolegium podkreśliło, że organ administracji publicznej działając w ramach uznania administracyjnego winien załatwić sprawę mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, co nie wyklucza przyznania świadczenia z pomocy społecznej w minimalnej wysokości lub nawet odmowy jego przyznania, jednakże każdorazowo należy wskazać przesłanki takiej decyzji. Następnie stwierdził, że strona dokonała remontu wszystkich pomieszczeń piwnicznych o łącznej powierzchni 88,4 m2. Tymczasem naprawa szkód wyrządzonych w piwnicach budynków mieszkalnych może być pokryta ze środków zasiłku, jeżeli szkody uniemożliwiają realizację niezbędnych potrzeb bytowych osób poszkodowanych, w szczególności jeśli znajdują się tam urządzenia niezbędne do doprowadzania wody pitnej oraz ciepła w okresie zimowym. W ocenie Kolegium z tych względów prawidłowo zaliczono jedynie kwotę [...] zł stanowiącą koszty remontu dwóch pomieszczeń, tj. pomieszczenia komunikacyjnego i kotłowni, gdzie znajduje się piec centralnego ogrzewania oraz główny zawór wody. Ponadto prawidłowo uwzględniono koszty remontu tego pieca, osuszania i odgrzybiania wszystkich zalanych pomieszczeń piwnicznych oraz koszty związane z wywiezieniem gruzu. Do rozliczenia pozostała zatem kwota [...] zł. Organ przypomniał, że rozliczenie pierwszej raty zostało dokonane w oparciu o wytyczne Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] r. nr [...] oraz pisma Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] 2010r. Powołując się na owe wytyczne organ wskazał, że pomoc finansowa przyznawana jest wyłącznie na remont lub odbudowę budynku lub lokalu mieszkalnego, a więc nie obejmuje innego typu budynków lub pomieszczeń (np. budynków gospodarczych, użytkowych itp.) ani kosztów zakupu wyposażenia budynku/lokalu (np. mebli, sprzętu RTV lub AGD). Pomoc udzielana w formie zasiłku jest wypłacana na zasadach określonych w art. 40 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 12 marca 2004r. w drodze jednej lub kilku odrębnych decyzji administracyjnych. Osoby uprawnione zobowiązane są przedstawić faktury i rachunki potwierdzające poniesione przez nich wydatki związane z remontem lub odbudową. Osoby, które nie przedstawią wymaganych faktur lub rachunków albo przeznaczą otrzymaną pomoc niezgodnie z celem na jaki została ona udzielona zobowiązane zostaną, na podstawie ustawy o pomocy społecznej, do zwrotu otrzymanej kwoty zasiłku. Następnie w oparciu o wskazane wytyczne organ przedstawił szczegółowe zasady przyznawania i wypłaty świadczeń. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącego zarzucił rozstrzygnięciu organu odwoławczego naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2004r. o pomocy społecznej polegającą na tym, że pomoc nie obejmuje innych budynków i pomieszczeń niż mieszkalne. Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. - art. 6 K.p.a. poprzez przyjęcie za podstawę materialnoprawną decyzji aktu pozaustawowego jakim są wytyczne MSWiA z dnia [...] r. nr [...] oraz pismo Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] r.; - art. 7, art. 77 i 80 K.p.a. poprzez nie podjęcie wszystkich kroków zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego zgodnie z interesem społecznym i słusznym interesem obywatela, w szczególności brak właściwego rozpatrzenia materiału dowodowego w zakresie nieuwzględnienia całej kwoty wynikającej z 3 faktur wraz z kosztorysem powykonawczym na łączną kwotę [...] zł i niezaliczenie jej na poczet pierwszej raty w całości, brak wyczerpującego zebrania i oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz niedokonanie ustaleń na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. Podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji. W uzasadnieniu pełnomocnik podał, że błędna interpretacja art. 40 ust. 2 ustawy jest całkowicie niezgodna z jego literalnym brzmieniem i wykładnią celowościową. Przepis ustawy nie uzależnia udzielenia pomocy od charakteru pomieszczeń, w których ma być dokonany remont. Ponadto dokonując wykładni organ oparł się na powołanych wyżej aktach pozaustawowych, które nie są aktami prawa powszechnie obowiązującego. Świadczy to o naruszeniu art. 6 K.p.a., gdyż podstawę materialnoprawną decyzji może stanowić jedynie ustawa lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie i w ramach upoważnienia ustawowego. Podniósł, że skarżący przedstawił dowody przemawiające za zaliczeniem całej wymienionej sumy na poczet pierwszej raty w całości. W aktach sprawy znajdują się faktury potwierdzające poniesione wydatki. Ponadto błędnie nie uznano zaliczenia skucia i wykonania ponownie nowych tynków oraz nie uznano kosztów wyniesienia gruntu z posesji w wiadrach na zewnątrz budynku. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w motywach kwestionowanej decyzji. Kolegium za niezasadny uznało zarzut powoływania się na wymienione akty pozaustawowe, gdyż organy administracji odwołały się do zasad określonych w tych pismach jedynie w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć. Natomiast nie dokonały tego w podstawie prawnej, którą stanowią jedynie przepisy ustawy o pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sądów polega więc na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy administracyjne badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Przy czym - w myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. – sądy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Oznacza to, że Sąd orzekający ma prawo, a nawet obowiązek wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa niezależnie zarzutów podniesionych w skardze i dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony. Należy wreszcie dodać, że z mocy art.135 tej ustawy jest władny oceniać legalność nie tylko decyzji zaskarżonej, ale też rozstrzygnięć wydanych w granicach danej sprawy, jeśli może się to przyczynić do końcowego jej załatwienia. Uwzględniając te reguły i uprawnienia stwierdzić wypadło, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji naruszają przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przyznanie świadczenia w postaci zasiłku celowego z powodu poniesienia strat w wyniku zdarzenia losowego, klęski żywiołowej lub ekologicznej reguluje art. 40 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Zasiłek celowy w tych przypadkach może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi (ust. 3). Jeżeli zatem konkretna osoba lub rodzina poniosła straty w wyniku powodzi, to jest możliwe przyznanie tej osobie lub rodzinie zasiłku celowego i to niezależnie od osiąganego przez te osoby dochodu. O taki właśnie zasiłek w związku z poniesieniem strat w budynku mieszkalnym w wyniku powodzi wnioskiem z dnia [...] 2010 r. zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej K. N.. Straty oszacował na kwotę [...] zł. oraz wskazał na zakres związanych z tym prac remontowych. W związku z tym zostało w przedmiotowym zakresie wszczęte postępowanie administracyjne, w wyniku którego organ wydał decyzją z dnia [...] r. przyznającą wnioskodawcy pomoc społeczną w postaci zasiłku celowego w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na remont lub odbudowę budynku (lokalu) mieszkalnego z terminem płatności na dzień [...] 2010 r. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniu [...] 2010 r. K.N. wystąpił o wypłatę drugiej transzy zasiłku celowego oraz przedłożył faktury celem rozliczenia się z pierwszej transzy. W wyniku rozpoznania sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...] r. odmówił przyznania pomocy w postaci II raty zasiłku celowego na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego w związku z katastrofa naturalną : powódź "maj 2010" w wysokości [...] zł. Organ wskazał, że strona przedłożyła faktury na kwotę [...] zł, jednak na poczet I raty została zaliczona jedynie kwota [...] zł, na którą złożyły się koszty remontu dwóch pomieszczeń piwnicznych, tj. pomieszczenia komunikacyjnego i kotłowni. Ponadto zaznaczono, że remont pomieszczeń piwnicznych nie został jeszcze ukończony oraz, że z chwilą zakończenia prac remontowych i przedłożenia kolejnych faktur zostanie dokonana ponowna weryfikacja i ocena faktycznie poniesionych kosztów remontu wskazanych pomieszczeń. Decyzja administracyjna - zgodnie z art. 104 k.p.a. – rozstrzyga sprawę co do jej istoty w granicach żądania określonego przez stronę. Zatem istotne było ustalenie charakteru decyzji wydanej przez organ w dniu 22 lipca 2010 r. Wydanie bowiem kolejnej decyzji w sprawie tożsamej, załatwionej już decyzją ostateczną stanowi naruszenie zasady trwałości decyzji (art. 16 k.p.a.). Przyjdzie wskazać, że zasadą w postępowaniu administracyjnym powinno być rozpatrzenie i rozstrzygnięcie całej sprawy administracyjnej, co do jej istoty jedną decyzją administracyjną. Kodeks postępowania administracyjnego, w przepisie art. 104 § 2 przewiduje wydanie decyzji częściowej, aczkolwiek nie określa żadnych przesłanek dopuszczalności jej wydania. Należy w związku z tym przyjąć, że dopuszczalność wydania decyzji częściowej wiąże się z charakterem przedmiotu postępowania, który może być w tym sensie podzielny, że "możliwe będzie rozstrzyganie kolejno, co do istoty o kilku elementach składających się na całe uprawnienie lub obowiązek" (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1996, s. 454). Zgodnie z zasadą prawdy materialnej decyzja częściowa może być wydana wówczas, gdy część sprawy została dostatecznie wyjaśniona i jest tego rodzaju, że może być przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia. Decyzja częściowa kończy sprawę w danej instancji jedynie w części objętej rozstrzygnięciem. Istotne jest natomiast to, czy decyzja ta nie rozstrzygnęła sprawy w całości i przewidywała wydanie odrębnej decyzji dla części nie rozstrzygniętej. Wówczas bowiem żądanie strony w tym zakresie należałoby traktować jako wniosek o wydanie kolejnej decyzji uzupełniającej. Powracając na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie (osnowa) decyzji z dnia [...] r. nie zawiera zapowiedzi wydania kolejnej decyzji. W jej uzasadnieniu organ podał, że strona oszacowała wstępnie szkodę spowodowaną przez powódź, potwierdzoną protokołem powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, na kwotę [...] zł, a przyznana kwota stanowi 50% kwoty wnioskowanej. W pouczeniu decyzji wskazano na wypłatę drugiej i kolejnych rat po rozliczeniu pierwszej, choć z rozstrzygnięcia wynika, że cała przyznana kwota została wypłacona jednorazowo. Natomiast z analizy akt sprawy oraz treści decyzji z dnia [...] r. wynika, że organ I instancji dopuszczał możliwość przyznania kolejnej kwoty pieniężnej zasiłku celowego na remont budynku po rozliczeniu kwoty już przyznanej. Powyższe może wskazywać, że organ uznał decyzję z dnia [...] r. za częściową bądź, że przewidywał możliwość przyznania świadczenia po złożeniu nowego wniosku. Wyjaśnienia zatem wymagało, czy organy rozpatrywały sprawę w oparciu o pierwotny wniosek z założeniem, że decyzja z dnia [...] r. miała charakter częściowy, czy też pismo skarżącego z dnia [...] 2010 r. "o wypłatę drugiej transzy zasiłku" potraktowano jako nowy wniosek. Organ pierwszej instancji nie przedstawił również stanowiska co do charakteru odmowy przyznania świadczenia w kwocie [...] zł. W motywach decyzji wyróżnia się bowiem dwa aspekty, pierwszy dotyczy wykroczenia żądania poza cele pomocy społecznej a drugi przedwczesności żądania. Jednak organ nie dokonał wyraźnego rozgraniczenia tych przyczyn zwłaszcza w zakresie pozwalającym na rozróżnienie w jakich częściach odmowa dotyczy każdej z tych dwóch przyczyn. W konsekwencji nie można jednoznacznie ocenić w jakim zakresie decyzja ta definitywnie odmawia przyznania świadczenia, a w jakiej części uznaje żądanie jedynie za przedwczesne. Tymczasem organ odwoławczy rozpoznając odwołanie powyższych kwestii nie miał na względzie, choć mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Powyższe uprawniało Sąd do uchylenia wydanych w sprawie decyzji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z art. 135 P.p.s.a, Dodatkowo przyjdzie wskazać, że na gruncie regulacji art. 40 ustawy o pomocy społecznej poniesienie szkody na skutek powodzi stanowi niewątpliwie podstawę dla ubiegania się o świadczenie z pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego, jednakże nie przesądza to o obowiązku jego przyznania bądź przyznania go we wnioskowanej wysokości. Świadczenia z pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego nie mają bowiem charakteru odszkodowania, nie stanowią rekompensaty za wszelkie straty poniesione w wyniku klęski żywiołowej. Świadczenia z pomocy społecznej mają natomiast umożliwić poszkodowanym zaspokojenie ich podstawowych potrzeb, których nie mogą zrealizować wskutek szkód powstałych w związku z klęską żywiołową w gospodarstwie domowym. Powyższe jasno wynika z określonej w art. 2 ustawy o pomocy społecznej zasady pomocniczości (subsydiarności) wyrażającej się w tym, iż środki społeczne powinny być uruchamiane wówczas, gdy osoby i rodziny nie są w stanie przezwyciężyć trudnych sytuacji we własnym zakresie. Nie ulega bowiem wątpliwości, że pomoc społeczna finansowana jest ze środków publicznych. W myśl natomiast art. 3 cytowanej ustawy rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Decyzja w sprawie przyznania zasiłku celowego ma charakter uznaniowy. Okoliczność ta powoduje, że sam fakt spełnienia kryteriów ustawowych nie oznacza automatycznego przyznania osobie zainteresowanej tego świadczenia i w wysokości zgodnej z jej oczekiwaniami. Rozstrzygając w przedmiocie przyznania zasiłku celowego organ powinien zatem zebrać i rozważyć cały materiał dowodowy oraz dokonać jego oceny zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o pomocy społecznej oraz art. 7 k.p.a. Natomiast wytyczne MSWiA z dnia [...] r., nie stanowią prawa powszechnie obowiązującego, a tym samym nie mogą stanowić podstawy wydania decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji. W ponownym postępowaniu właściwy organ będzie miał na względzie wywody zawarte w niniejszym uzasadnieniu. Nadto organ rozpozna sprawę według aktualnego stanu faktycznego. Następnie wyda decyzję, którą uzasadni zgodnie z regułami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł zgodnie z art. 152 tejże ustawy. Oznacza to, iż nie wywołuje ono skutków prawnych od chwili wydania wyroku. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących koszty zastępstwa prawnego w kwocie [...] zł, orzeczono na podstawie art. 200 wskazanej ustawy i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).