IV SA/Gl 1201/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-11-09

Skład orzekający: Renata Siudyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zadłużenia z funduszu alimentacyjnego, który reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem administracyjnym, należy się wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną?
Ratio decidendi
Tak, radca prawny wyznaczony z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków, zgodnie z art. 250 P.p.s.a. Sąd przyznał wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej powiększonej o podatek VAT, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Stan faktyczny
Strona skarżąca B.Z. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odmawiającą umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Pełnomocnik strony, radca prawny A.K., ustanowiony z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy, złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd oddalił skargę strony, a następnie rozpoznał wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu A.K. kwotę 295,20 zł (w tym 55,20 zł podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu A.K. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. zostało przyznane skarżącemu– B.Z. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego A.K., która reprezentowała stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. W piśmie z dnia 3 czerwca 2015 r. pełnomocnik podtrzymała osobistą skargę B.Z. oraz zawnioskowała o zasądzenie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tej przyczyny, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części. Wyrokiem z dnia 28 lipca 2015 r. Sąd oddalił skargę B.Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. W myśl § 14 ust.2 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał radcy prawnemu B.P. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło