IV SA/Gl 1201/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu A. K. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem zł 60/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu; Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego A. K.. Następnie, wyrokiem wydanym w dniu 28 lipca 2015 r. Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie, z kolei postanowieniem z dnia 9 listopada 2015 r. przyznał wspomnianej pełnomocnik kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu (w postępowaniu sądowym pierwszej instancji). W dniu 14 listopada 2015 radca prawny A.K. złożyła skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego i procesowego oraz popierając swoje stanowisko stosowną argumentacją. Równocześnie zażądała przyznania kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu oświadczając, iż nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 17 listopada 2017 r. (sygn. akt I OSK 211/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną. Jak wynika ze sporządzonego protokołu (karta nr 176 akt sprawy), na rozprawie przed tym Sądem nikt się nie stawił. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności przyjdzie raz jeszcze zaznaczyć, że kwestia kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie przez wnioskującą w postępowaniu sądowym pierwszej instancji została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 9 listopada 2015 r. Przedmiotem niniejszego postanowienia jest zatem jedynie późniejszy wniosek tej pełnomocnik o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przezeń w dalszym toku niniejszej sprawy, a mianowicie kosztów sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku. Odnosząc się do tego wniosku należy podkreślić, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i z mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 18 listopada 2014 r., z kolei zakończenie postępowania przed sądem pierwszej instancji (czyli wydanie przez tutejszy Sąd wyroku) nastąpiło 28 lipca 2015 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu przywołanych rozporządzeń, które zaczęły obowiązywać odpowiednio od 1 listopada 2016 r. oraz od 1 stycznia 2016 r. W tym stanie rzeczy, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Mając na uwadze powyższe, wnioskującej przyznano koszty zastępstwa procesowego na podstawie § 15 przedmiotowego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., w kwocie 147,60 zł, na którą składa się-wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, w wysokości 120 zł, wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia jako 50 % stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) przywołanego aktu wykonawczego, które to wynagrodzenie podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 27,60 zł; Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.