IV SA/Gl 1211/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 oraz art. 33 ust. 4 pkt 3 i 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o utracie przez M. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. W uzasadnieniu tej decyzji organ administracji wskazał, że z posiadanych przez organ administracji dokumentów wynika, iż [...], innej pracy zarobkowej. W tego typu przypadku następuje utrata statusu osoby bezrobotnej. Odzyskanie statusu osoby bezrobotnej następuje po upływie 90 dni w wyniku ponownej rejestracji. Pismem z dnia [...] r. M. L. wniósł do Wojewody Ś. odwołanie od powyższej decyzji. W odwołaniu tym podkreślił, że od momentu rejestracji zgłaszał się na każde wezwanie organu w wyznaczonym terminie i nigdy nie został upomniany ustnie czy pisemnie, jak również nie otrzymał żadnej propozycji zatrudnienia czy też udziału w kursie lub szkoleniu. Z tego też powodu we własnym zakresie wyszukał kursy podwyższające jego kwalifikacje. W dalszej części odwołania przedstawił przebieg wydarzeń związanych z ofertą pracy w Ś. Agencji A i zaznaczył, że w trakcie rozmów wyrażono zgodę na rozpoczęcie przez niego pracy z dniem [...] r. Natomiast w dniu [...] r., otrzymał przedmiotową decyzję, która stanowi dla niego zaskoczenie. W odwołaniu tym postawił szereg pytań odnośnie dostrzeżonych przez niego uchybień ze strony organu pierwszej instancji jak również Ś. Agencji A. Dodatkowo zaznaczył, że pozbawienie go statusu osoby bezrobotnej skutkuje pozbawieniem go opieki medycznej i uniemożliwia dalsze funkcjonowanie. Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda Ś. wskazał, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego wszystkich istotnych okoliczności sprawy, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a w szczególności kwestii związanych z tym, kto odmówił zatrudnienia strony, czy był to pracodawca, czy też odwołujący się. Nadto zdaniem organu wyższego stopnia organ pierwszej instancji nie odniósł się do zarzutów podnoszonych przez odwołującego się. Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 9 ust. 1pkt 14 lit. "a", art. 10 ust. 4 pkt 1, art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust.4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w trybie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o utracie przez M. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. W uzasadnieniu tej decyzji organ administracji wpierw przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie przystąpił do analizy ustaleń dokonanych w ramach ponownie prowadzonego postępowania. Organ ten wskazał, że skarżący od [...] r. do końca [...] r. zgodnie z jego oświadczeniem uczęszczał na [...] i [...], jak również ustalił, że w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej z pracodawcą wskazał, iż w chwili obecnej nie jest w stanie podjąć zatrudnienia z uwagi na uczestnictwo w kursie [...] i poprosił o zwłokę w przyjęciu do pracy do dnia [...] r., gdyż dopiero wówczas będzie gotowy do podjęcia pracy. Zdaniem organu okoliczność ta wyczerpuje znamiona pozbawienia statusu bezrobotnego przewidziane treścią art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody Ś. wniósł skarżący, który domagał się jej anulowania. W pierwszej części odwołania przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podejmowane przez niego działania związane z otrzymaną propozycją zatrudnienia, jak również podejmowanymi dotychczas decyzjami w sprawie. W dalszej części odwołania przedstawił szereg wątpliwości wobec działalności podmiotów podejmujących rozstrzygnięcia w sprawie. Zarzucił organowi pierwszej instancji, że nie poinformował go niezwłocznie o podjętej decyzji oraz zarzucił temu organowi podejmowanie rozstrzygnięć z mocą wsteczną. Wyraził zdziwienie tym, że nie uwzględniono jego ustnej umowy z Prezesem Ś. Agencji A w B., jak również nie uwzględniono faktu, że po pierwszej wizycie we wskazanej Agencji w dniu [...] r. stawił się w niej ponownie, celem uzgodnienia warunków przyszłego zatrudnienia, jak również zaakcentował, że został wyznaczony [...] termin spotkania na [...] r. W dalszej części zakwestionował czynności organu pierwszej instancji z [...] r., które stały się powodem uwzględnienia jego pierwszego odwołania, a dotyczące sporządzonej notatki służbowej z dnia [...] r. oraz karty referencyjnej, nadto zarzucił organowi pierwszej instancji uwzględnienie wyjaśnień składanych przez przedstawicieli Ś. Agencji A., a nie przez niego. Zdaniem skarżącego rozstrzygnięcie podjęte przez organ pierwszej instancji pogorszyło jego sytuację, ponieważ pozbawiony został dostępu do [...]. Zaznaczył także, że od zarejestrowania się jako bezrobotny nie otrzymał ze strony organu pierwszej instancji żadnej propozycji pracy, kursu czy szkolenia, a wszystko organizował we własnym zakresie, a dzięki ukończeniu tych kursów i szkoleń podnosi swoje kwalifikacje, a tym samym poprawia swoją sytuację na rynku pracy. Jego zdaniem nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny podjęcia pracy, lecz zgłosił jedynie zwłokę w jej podjęciu, a jako przyczynę wskazał uczestnictwo w kursach. Wojewoda Ś. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda Ś. przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie pozbawienia skarżącego statusu bezrobotnego na przeciąg 90 dni. Organ odwoławczy przytoczył stanowisko niedoszłego pracodawcy skarżącego, iż powodem nie zatrudnienia go był jego brak zdolności i gotowości do podjęcia pracy, spowodowany uczestnictwem w kursie [...], a pracodawca potrzebował pracownika od zaraz. Organ ten przychylił się do poglądu organu pierwszej instancji i uznał, że wyjaśnienia skarżącego odnośnie przyczyn odmowy podjęcia zatrudnienia nie mogą być uznane za uzasadnione, tym bardziej, że w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny zgłaszał gotowość do podjęcia odpowiedniego zatrudnienia. Miał zatem świadomość tego, że z posiadaniem statusu bezrobotnego może wiązać się zaproponowanie mu zatrudnienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący nie zgodził się z treścią powyższej decyzji Wojewody Ś. i zarzucił jej naruszenie przepisów prawa materialnego jak i procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności skarżący przedstawił przebieg postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy administracji, a następnie podniósł szereg zarzutów pod adresem zapadłych w sprawie rozstrzygnięć. Na czoło zarzutów wysunął okoliczność taką, że wpierw organ pierwszej instancji pozbawił go statusu bezrobotnego, a dopiero po trzech miesiącach dokonał wyjaśnienia szeregu istotnych okoliczności w sprawie. Nadto zarzucił organowi pierwszej instancji, że długo zwlekał z przekazaniem mu decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego, jak również to, iż podjął decyzję z mocą wsteczną. Zakwestionował respektowanie przez organy zatrudnienia jedynie kursów, na które sam kieruje i pomijanie kursów wyszukanych indywidualnie. Odniósł się także do czynności materialno-technicznych, które były podjęte przez organ pierwszej instancji, a mianowicie dotyczących karty referencyjnej oraz notatki służbowej sporządzonej w dniu [...] r. Zdaniem skarżącego organy administracji w jego sprawie nie działały w sposób obiektywny, lecz swobodnie i samowolnie, gdyż jego zdaniem uczestnictwo w kursach jest uzasadnioną przyczyną przesunięcia terminu przyjęcia oferty pracy. Wojewoda Ś. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, jaką podał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, aby zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zatem jedynie wskazane naruszenie prawa uzasadnia uwzględnienie wniesionej skargi. W rozpoznawanej sprawie w trakcie prowadzenia postępowania organy administracji dopuszczały się naruszenia przepisów prawa, jednakże uchybienia te nie miały żadnego wpływu na merytoryczną poprawność zapadłego rozstrzygnięcia. Przedmiotem niniejszego postępowania jest decyzja organów zatrudnienia o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej na przeciąg 90 dni z uwagi na nieuzasadnioną odmowę przyjęcia przedłożonej oferty pracy. Decyzja ta zapadła na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem starosta pozbawia statusu bezrobotnego, osobę, która odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. W tej sytuacji pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 90 dni. Ponowne uzyskanie statusu bezrobotnego wymaga rejestracji w organie zatrudnienia po upływie wskazanego terminu. Przywołany powyżej przepis wymaga dodatkowego wyjaśnienia. W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że osoba rejestrująca się w organie zatrudnienia deklaruje gotowość do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu ( okoliczność ta wynika z postanowień art. 2 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy ). Brak tej gotowości stanowi przesłankę negatywną dla uzyskania statusu bezrobotnego. Osoba posiadająca taki status obowiązana jest do stawiania się w tym organie w wyznaczonych terminach, jak również do przyjmowania przedkładanych jej ofert pracy. Wymagana od bezrobotnego gotowość do przyjęcia pracy ma charakter bezwzględny, jedyne odstępstwa w tym zakresie mogą wynikać z działań aktywizujących bezrobotnego podjętych przez organ zatrudnienia, względnie zgłoszonych przez daną osobę i zaakceptowanych przez ten organ, albo też mogą wynikać z tego, że przedłożona oferta pracy nie będzie mogła być przez daną osobę przyjęta z uwagi na jej kwalifikacje lub też indywidualną sytuację. W tym miejscu należy zaznaczyć, że z uwagi na indywidualną sytuację będzie można odmówić przyjęcia danej konkretnej oferty zatrudnienia, np. z powodu niezbędności wykonywania jej w trybie zmianowym, w sytuacji, gdy dana osoba nie jest w stanie zapewnić opieki wychowywanym dzieciom, natomiast nie może mieć ona charakteru generalnego skutkującego niemożnością podjęcia jakiegokolwiek zatrudnienia. Przedstawione powyżej rozważania są niezbędne w związku z sytuacją, jaka wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Otóż skarżący otrzymał propozycję odpowiedniego zatrudnienia i zgłosił się do pracodawcy. Jednakże jak wynika z oświadczenia pracodawcy - Prezesa Ś. Agencji A w B. skarżący nie przyjął oferowanej pracy, ponieważ jest w trakcie realizacji kursów szkoleniowych [...] ( kursów [...]) i będzie mógł podjąć pracę dopiero od [...] r. Nadto Prezes wskazanej Agencji zaznaczył, że w tym okresie przyjął do pracy dwie osoby w tym jedną przedstawioną przez organ zatrudnienia. Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że skarżący wskazane kursy odbywał od [...] r. do końca [...] r. ( oświadczenie skarżącego z dnia [...] r.), oznacza to, że o uczestnictwie we wskazanych kursach skarżący nie informował organu zatrudnienia, jak również nie były to kursy organizowane przez ten organ, lecz skarżący zapisał się na nie w ramach własnej aktywności. Należy zauważyć, że znajdujące się w aktach sprawy informacje o podjęciu przez skarżącego kursów odnoszą się do [...] roku [...] i nie posiadają związku z sytuacją skarżącego występującą [...] r. Przedstawiony stan faktyczny pozwala stwierdzić, że skarżący otrzymał odpowiednią propozycję zatrudnienia, czyli taką, która odpowiada jego wykształceniu. Nadto odmowa przyjęcia tej oferty nie została spowodowana tym, że praca ta ze względu na jej charakter i warunki nie była odpowiednia dla skarżącego, lecz z tego powodu, że skarżący w danym momencie nie był gotowy do jej przyjęcia. Zatem w tym przypadku nie można mówić o uzasadnionej przyczynie odmowy przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia, lecz o braku gotowości do jej przyjęcia. Wymaga podkreślenia, że sam skarżący potwierdza, iż w momencie oferowania mu przedmiotowej pracy nie był w stanie jej przyjąć z uwagi na uczestnictwo w przywołanych powyżej kursach. W tej sytuacji zgłaszane przez skarżącego zastrzeżenia, co do motywów odmowy przez niego przyjęcia oferty pracy nie mogą być uwzględnione, ponieważ w trakcie prowadzonego postępowania organy administracji w sposób jednoznaczny i zgodny z twierdzeniami skarżącego wyjaśniły je. Przeprowadzona analiza sytuacji faktycznej skarżącego oraz stanu normatywnego daje podstawy do uznania, że organ zatrudnienia przyjął względem skarżącego łagodniejszą jej interpretację, ponieważ zastosował czasowe pozbawienie statusu bezrobotnego, a nie wyrejestrował skarżącego z powodu braku gotowości do podjęcia zatrudnienia. Dokonanie takiej interpretacji omawianych przepisów i podjęcie tych działań nie stanowiło naruszenia przepisów prawa. Skarżący w swojej skardze formułuje szereg zarzutów pod adresem organów administracji, jednakże zarzuty te nie mogą skutkować uwzględnieniem wniesionej skargi. W pierwszej kolejności M. L. zarzuca organom administracji, że wpierw skreśliły go z listy bezrobotnych, a dopiero później przeprowadziły na tę okoliczność postępowanie dowodowe. Zarzut ten nie może zostać uwzględniony, ponieważ w działaniu organów administracji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa. Jak zostało to powyżej zaznaczone, zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 3 wyżej wymienionej ustawy pozbawienie statusu osoby bezrobotnej następuje z dniem odmowy przyjęcia oferty pracy na przeciąg 90 dni. Do przyjęcia takiego wniosku skłania wykładnia przedmiotowego przepisu, ponieważ zakłada on określony skutek związany z odmową bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia. Skoro pozbawienie statusu osoby bezrobotnej następuje z dniem, w którym bezrobotny odmówił przyjęcia propozycji pracy, tym samym decyzja organu administracji wydana będzie w terminie późniejszym, jednakże będzie wskazywać ten termin jako początkowy pozbawienia statusu osoby bezrobotnej. W tej sytuacji dopiero z dniem, w którym decyzja ta stanie się decyzją ostateczną nastąpi prawne pozbawienie danej osoby statusu bezrobotnego, a do tego dnia osoba taka taki status posiada, z tego też powodu mógł w dniu [...] r. zgłosić się do powiatowego urzędu pracy i podpisać listę bezrobotnego. Skarżący zarzuca organom administracji, że długo dostarczały mu decyzję z dnia [...] r. o utracie statusu bezrobotnego. W przypadku tego zarzutu przyjdzie podzielić stanowisko skarżącego, że działania organu nie były szybkie, jednakże podniesione uchybienie nie ma charakteru materialnego, lecz związane jest z funkcjonowaniem organu. Zatem uchybienie to nie wpływało na prawidłowość podjętego przez organ administracji rozstrzygnięcia. W tym zakresie skarżącemu przysługiwały inne środki ochrony prawnej, a w szczególności możliwość wnoszenia zażalenia na bezczynność organu administracji. Kolejnym zarzutem podnoszonym przez skarżącego jest to, że organy administracji uwzględniają jedynie te kursy, w których bezrobotny bierze udział z polecenia organu administracji, a pomijane są te kursy, które bezrobotny we własnym zakresie wyszuka i bierze w nich udział. Stanowisko skarżącego nie może zostać uwzględnione, ponieważ pomija jeden istotny aspekt tego zagadnienia. Jak zostało to powyżej zaznaczone bezrobotny rejestrując się w organie zatrudnienia deklaruje pełną gotowość do podjęcia oferowanej pracy. Oznacza to, że wszelkie ograniczenia w tym zakresie muszą być organowi znane. W rozpatrywanej sprawie skarżący sam wyszukał i zgłosił swój udział do kursów organizowanych przez podmioty zlokalizowane poza miejscem zamieszkania i właściwością miejscową organu administracji. Taka działalność skarżącego zasługuje na aprobatę, jednakże pełna aprobata wymaga dopełnienia określonego wymogu, a mianowicie poinformowania organu administracji o tym, że bezrobotny jest uczestnikiem kursu podnoszącego jego kwalifikacje i umożliwiającego łatwiejsze znalezienie zatrudnienia na rynku pracy. Skarżący tego obowiązku poinformowania organu o uczestnictwie w kursach nie dopełnił, zatem organ zatrudnienia traktował bezrobotnego jako osobę gotową do podjęcia zatrudnienia. Oczywiście uczestnictwo w kursach będzie uzasadnioną przesłanką odmowy zatrudnienia, ale jedynie wówczas, gdy organ jest o udziale w nich poinformowany i podejmując względem bezrobotnego działania będzie miał w polu widzenia tę okoliczność. Natomiast, jeżeli bezrobotny uczestniczy w tego typu kursach poza wiedzą organu zatrudnienia, wówczas naraża się na to, że organ administracji uzna, iż nie jest on gotowy do podjęcia zatrudnienia i pozbawi go statusu bezrobotnego. W świetle podniesionych uwag, jak również wcześniej poczynionych nie można podzielić zarzutu skarżącego, że organy administracji respektują jedynie uczestnictwo w kursach, do których same bezrobotnego skierowały. Kolejne zarzuty skarżącego odnoszą się do czynności materialno- technicznych podejmowanych przez organy zatrudnienia, a związanych z kartą referencyjną oraz sporządzeniem notatki służbowej w dniu [...] r. W odniesieniu do zastrzeżeń związanych ze sporządzeniem notatki służbowej, przyjdzie zauważyć, że organ odwoławczy w ramach pierwszego swojego rozstrzygnięcia podniósł tę okoliczność i nakazał organowi pierwszej instancji wyjaśnienie tej kwestii. W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ pierwszej instancji przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w tym zakresie, a tym samym wyjaśnione zostały wszystkie występujące tu wątpliwości, z tego też powodu, ten zarzut nie może zostać uwzględniony. Analogicznie przedstawia się sytuacja z losami karty referencyjnej, otóż organy administracji w ramach prowadzonych postępowań dowodowych wyjaśniły wszystkie ujawniające się wątpliwości. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. su.