IV SA/Gl 1216/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-01-09

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie bezrobotnej, która nie posiada zasobów finansowych ani łatwo zbywalnego majątku, a jej dochody pochodzą z zasiłku dla bezrobotnych i renty małżonka, należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że osobie bezrobotnej, która nie posiada zasobów finansowych ani łatwo zbywalnego majątku, a jej dochody pochodzą z zasiłku dla bezrobotnych i renty małżonka, należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony wykazała, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów związanych z udziałem radcy prawnego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stan faktyczny
Skarżąca A.K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z zasiłku dla bezrobotnych i renty męża, nie posiada zasobów finansowych ani łatwo zbywalnego majątku. Sąd rozpoznał wniosek, uznając część dotyczącą zwolnienia z kosztów za bezprzedmiotową z mocy prawa, a wniosek o ustanowienie radcy prawnego za uzasadniony.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono radcę prawnego dla skarżącej.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dotyczącej prawa do stypendium dla osoby bezrobotnej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. ustanowić radcę prawnego dla skarżącej; W dniu 19 listopada 2014 r. A. K. nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem i posiada dom o powierzchni użytkowej 130 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 700 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Skarżąca dodała, że na miesięczny dochód jej rodziny w kwocie brutto ogółem [...] zł składa się pobierany przez nią zasiłek dla bezrobotnych ([...] zł) oraz renta męża ([...] zł). Wskazała jednak, iż prawo do zasiłku przysługiwało jej jedynie do listopada 2014 r. Nadto strona podniosła, że miesięcznie przeznacza na żywność 800 zł, na leki 150 zł oraz na "utrzymanie domu" 600 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na postanowienie wydane w sprawie dotyczącej świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej. W konsekwencji, skarżąca jest w tej sprawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., a tym samym, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (wnioskodawczyni została już o tym fakcie poinformowana przez Sąd wcześniejszym pismem z dnia 31 grudnia 2014 r.). Odnosząc się natomiast do wniosku A.K. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie jest osobą bezrobotną, zaś źródłem utrzymania dla niej i jej małżonka był pobierany przez nią zasiłek oraz renta męża, co dawało ogółem kwotę [...] zł. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w dokumentach źródłowych, które strona przedłożyła w zakresie innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Gl 760/14, gdzie również ubiegała się o przyznanie prawa pomocy. Dokumenty te potwierdzają również fakt, iż jej rodzina obciążona jest relatywnie znacznymi kosztami utrzymania. Mając na uwadze powyższe, jak również zważywszy zasygnalizowaną przez stronę okoliczność, iż posiadała ona prawo do zasiłku dla bezrobotnych jedynie do listopada 2014 r. uznano, że nie ma ona możliwości dokonania w zasadzie żadnych oszczędności. W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że opłacenie należności związanych z udziałem radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym przekracza możliwości płatnicze wnioskującej i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło