IV SA/Gl 122/18

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-10-16

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej zasiłku celowego z pomocy społecznej jest zasadny, biorąc pod uwagę zwolnienie z mocy prawa od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej zasiłku celowego z pomocy społecznej jest zasadny, ponieważ skarżący, będąc objęty zwolnieniem z mocy prawa od kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnej pomocy prawnej bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej podjęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Skarżący oświadczył, że utrzymuje się z zasiłku stałego w wysokości 604 zł, nie posiada zasobów pieniężnych ani wartościowego majątku, a jego sytuacja materialna jest trudna, co potwierdza decyzja o przyznaniu zasiłku stałego i orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. (D.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej podjęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; Wyrokiem z dnia 4 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, w dniu 10 października 2018 r. M. D. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy określając, iż domaga się "częściowego zwolnienia od kosztów sądowych" oraz ustanowienia adwokata z urzędu. W treści tego formularza oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (poza spółdzielczym własnościowym prawem do kawalerki o powierzchni 20,70 m2) i utrzymuje się z zasiłku stałego z pomocy społecznej, w wysokości 604 zł ponosząc koszty w ramach czynszu (226,91 zł) oraz opłaty za prąd (43,63 zł). Dodał przy tym, iż w związku z zaległościami płatniczymi odcięto mu dopływ gazu do mieszkania. Do wniosku strona dołączyła kopię decyzji administracyjnej z dnia [...] r., na mocy której przyznano jej zasiłek stały do dnia 30 listopada 2019 r. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi M. D. jest postanowienie wydane w zakresie sprawy dotyczącej zasiłku celowego z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszym postępowaniu sądowym objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadto, jego sytuacja materialna i życiowa jest od dłuższego czasu niewątpliwie trudna albowiem ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu znacznym i jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z zakresu pomocy społecznej. Okoliczności te potwierdza aktualnie obowiązująca decyzja o przyznaniu zasiłku stałego (karta nr 4 załącznika do akt niniejszej sprawy), a także wyrok Sądu Rejonowego w C. ustalający znaczny stopień niepełnosprawności i aktualizacja wywiadu środowiskowego (dokumenty te zalegają w aktach administracyjnych innej sprawy o sygn. IV SA/Gl 80/18, gdzie skarżący również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy, a jego wniosek uwzględniono postanowieniem wydanym w dniu 21 czerwca 2018 r.). Skoro przy tym brak jest okoliczności mogących wskazywać, aby opisana wyżej sytuacja miała ulec w międzyczasie poprawie, uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło