IV SA/Gl 1229/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącej; W dniu 16 grudnia 2013 r. M.W. złożyła do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na trudną sytuacje materialną, kłopoty zdrowotne oraz brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich interesów. Wraz z wnioskiem strona nadesłała "oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania", jakie składa się w postępowaniu przed sądem powszechnym. Wobec faktu, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. skarżącą wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. M.W. przedłożyła rzeczony formularz w dniu 28 stycznia 2014 r. precyzując w nim, iż zakres jej żądania obejmuje tylko ustanowienie adwokata (odrębnym pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. została poinformowana, że jest w niniejszej prawie zwolniona od kosztów sądowych z mocy samego prawa). Skarżąca oświadczyła, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś źródłem utrzymania jest dla niej renta w kwocie 746,95 zł. W tym miejscu strona dodała, iż świadczenie to podlega zajęciu komorniczemu, w związku z czym jego wartość netto wynosi zaledwie 530 zł, co musi wystarczyć na opłacenie mieszkania (200 zł), zakup leków (150 zł) oraz gazu z butli 990 zł). W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącej godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, iż nie posiada ona zasobów pieniężnych ani żadnego łatwego do spieniężenia majątku i utrzymuje się z renty w kwocie netto zaledwie 529,93 zł (vide: potwierdzenie wypłaty świadczenia - karta nr 20 akt sprawy), która nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.