IV SA/Gl 123/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek Postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych z uwagi na jej złożenie po terminie. Pismem z dnia [...] skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o przyznanie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że skargę na decyzję Wojewody [...] złożyła zaraz po tym, jak otrzymała informację z Powiatowego Urzędu Pracy, że jednak zasiłek nie zostanie jej przyznany. Zaznaczyła również, że nie zachowała terminu z uwagi na stan jej zdrowia bowiem od 1996 r. leczy się psychiatrycznie z powodu występującej depresji, na co przedłożyła zaświadczenie wystawione przez specjalistę psychiatrę. Jednocześnie skarżąca zaznaczyła, że wobec odebrania jej prawa do renty została w zasadzie bez środków do życia, co znacząco wpłynęło na pogorszenie się jej stanu zdrowia i nasilenie objawów choroby. Powyższe okoliczności spowodowały opóźnienie w nadaniu skargi. Postanowieniem z dnia 21 maja 2012r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia [...] Okręgowa Rada Adwokacka w K. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. B. Obecnie więc do rozpoznania pozostał wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U z 2012, poz. 270), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast w myśl postanowień art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z podstawowych warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie przyjąć należy, że skarżąca dowiedziała się o fakcie złożenia skargi z przekroczeniem terminu z uzasadnienia postanowienia odrzucającego jej skargę, a więc w dniu doręczenia tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem to jest 26 marca 2012 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się aktach sprawy (k. 24). Zatem przyjąć należy, że właśnie w tym dniu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżąca natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nadała dopiero w dniu 23 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego), a zatem z uchybieniem terminu na dokonanie tej czynności procesowej. Jednocześnie zaznaczyć należy, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 marca 2012 r. mocą którego skarga została odrzucona skarżąca została pouczona o sposobie i terminie złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W tej sytuacji wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony w dniu 23 kwietnia 2012 r. jest wnioskiem spóźnionym. Natomiast po myśli art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dodać należy, iż w sytuacji spóźnienia wniosku o przywrócenie terminu bez znaczenia dla jego rozpoznania pozostają wskazane we wniosku okoliczności dotyczące przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi. W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych, na mocy art. 88 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.