IV SA/Gl 124/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu; W treści skargi z dnia 21 grudnia 2017 r. A. K. wniosła o ustanowienie "obrońcy z urzędu". Następnie do Sądu wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżąca sprecyzowała, iż żąda ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza wywiodła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani majątku, jest bezrobotną, bez prawa do zasiłku i pozostaje na utrzymaniu matki, która uzyskuje dochód z zasiłku chorobowego. Nadto strona wyszczególniła koszty utrzymania swego gospodarstwa domowego wymieniając wśród nich czynsz (500 zł) i opłaty: za prąd (120 zł), za "telewizję" (100 zł) oraz za gaz (50 zł na kwartał). Odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 1 marca 2018 r.), skarżąca nadesłała zaświadczenie z dnia 15 marca 2018 r. potwierdzające, iż od 7 czerwca 2017 r. do chwili obecnej jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Przedstawiła także dokumenty źródłowe obrazujące ponoszone koszty utrzymania z tytułu czynszu oraz opłat za prąd, gaz i telewizję wraz z Internetem, a nadto trzy przekazy pocztowe potwierdzające wypłaty zasiłku chorobowego jej matce, dokonane w odstępach tygodniowych, opiewające na kwoty odpowiednio 396,20 zł, 356,88 zł i 356,88 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi A. K. jest decyzja administracyjna rozstrzygająca w zakresie statusu osoby bezrobotnej. Wnioskodawczyni jest więc w niniejszej sprawie objęta zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., a w konsekwencji, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej wynika, iż nie posiada ona zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Nie uzyskuje przy tym dochodów albowiem - jak potwierdza nadesłane zaświadczenie (karta nr 19 akt sprawy), od ponad pół roku jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. W związku z powyższym, pozostaje na utrzymaniu swojej matki pobierającej aktualnie zasiłek chorobowy, w miesięcznej kwocie netto zaledwie około 1.500 zł (nadesłane przekazy pocztowe potwierdzają, że kwota należna jej w tych ramach za tydzień wynosi w granicach około 350-400 zł - vide: karta nr 20 akt sprawy). Mając na uwadze zaprezentowane wyżej okoliczności uznano, iż strona wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie wygenerować środków wystarczających na opłacenie udziału adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bez uszczerbku w swoich niezbędnych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.