IV SA/Gl 1242/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-11-20

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek studenta o ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej stypendium socjalnego powinien zostać uwzględniony, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną i życiową?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek studenta o ustanowienie adwokata w sprawie o stypendium socjalne powinien zostać uwzględniony. Student wykazał, że nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwo zbywalnego majątku, nie osiąga dochodów i pozostaje na utrzymaniu rodziców, z których matka jest osobą niepełnosprawną z niskim dochodem, a ojciec nie mieszka z rodziną. Dodatkowo rodzina ma znaczne zadłużenie i zaległości czynszowe, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Stan faktyczny
Skarżący A. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej decyzji Rektora Uniwersytetu w K. w przedmiocie stypendium socjalnego. Student powołał się na trudną sytuację materialną i życiową, wskazując na brak własnych dochodów, utrzymywanie się przez rodziców, niepełnosprawność matki, rozłąkę z ojcem, zadłużenie rodziny oraz zaległości czynszowe. Sąd rozpoznał wniosek, uwzględniając przedstawione okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono adwokata dla skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego, w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 30 września 2014 r. A.P. złożył pismo procesowe, w którym między innymi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata powołując się na trudną sytuację materialną i życiową. Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie z dnia 2 października 2014 r., skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdził wskazany wyżej zakres żądania. Równocześnie podniósł, że jest studentem, nie osiąga żadnych dochodów i wraz z siostrą pozostaje na utrzymaniu rodziców. W tym miejscu wnioskujący zaznaczył, że jego ojciec, pobierający wynagrodzenie za pracę, w kwocie 2.443,45 zł wyprowadził się od nich w roku 2011, zaś matka jest osobą niepełnosprawną i schorowaną w następstwie doznanego wypadku, pobierającą rentę, w kwocie 1.384,63 zł. Wnioskodawca dodał, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, z kolei rodzice są właścicielami mieszkania o powierzchni 43 m2 oraz przysługuje im prawo użytkowania wieczystego garażu. Podkreślił także, iż jego rodzinę obciążają zaległości czynszowe, a także zadłużenie wobec osób fizycznych w kwocie prawie 200 tysięcy zł. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 października 2014 r. skarżący nadesłał między innymi oświadczenia podpisane przez osoby fizyczne (członków jego rodziny), które potwierdziły fakt udzielenia jego matce pożyczek na znaczne kwoty, przekaz pocztowy potwierdzający wysokość renty pobranej przez nią za października 2014 r., w kwocie netto 1.164,01 zł, a także własne oświadczenie, w którym wyjaśnił, że jego siostra zamieszkuje aktualnie w Niemczech, gdzie studiuje na wyższej uczelni. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności trzeba podnieść, iż mocą zarządzeń: z dnia 13 listopada 2013 r. (karta nr 1 akt sprawy) oraz z dnia 24 października 2014 r. (karta nr 78 akt sprawy) Przewodniczący Wydziału IV uznał, że niniejsza sprawa dotyczy problematyki z zakresu pomocy społecznej i z tego powodu skarżący jest w niej objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. W konsekwencji powyższego należało przyjąć, że wniosek A. P. o zwolnienie od tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (skarżący został już o tym fakcie wcześniej poinformowany stosownym pismem wystosowanym w wykonaniu przywołanego wyżej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 24 października 2014 r.). Odnosząc się natomiast do wniosku A. P. o ustanowienie adwokata godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i nie osiąga jakiegokolwiek dochodu, pozostając na utrzymaniu rodziców. Trzeba przy tym mieć na uwadze, że jego matka to osoba niepełnosprawna w stopniu znacznym (vide: wyrok z dnia 2 sierpnia 2012 r. - karta nr 28 akt sprawy), uzyskująca dochód z tytułu renty w kwocie netto zaledwie 1.164,01 zł, z kolei ojciec kilka lat temu wyprowadził się od nich i nie pozostaje z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym. Dodatkowo, trudną sytuację rodziny wnioskodawcy potwierdza fakt znacznego zadłużenia (patrz: nadesłane oświadczenia pożyczkodawców), jak również istnienie zaległości czynszowych (vide: "zawiadomienie..." - karta nr 89 akt sprawy). Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie zgromadzić środków pieniężnych wystarczających na pokrycie kosztów związanych z udziałem w sprawie adwokata. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło