IV SA/Gl 1252/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do regulacji art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.. Z powyższej regulacji wynika, że dla zachowania właściwej drogi postępowania sądowoadministracyjnego skarga powinna być skierowana bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie D. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta G. Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. w przedmiocie zasiłku celowego. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. Zatem skarga na tę decyzję mogła być wniesiona bezpośrednio do organu, który ją wydał, tj. złożona w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego bądź nadana w urzędzie poczty na adres Kolegium, do dnia [...] r. Tymczasem skarga adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odowławczego w K. została złożona w dniu [...] r. jednakże w Ośrodku Pomocy Społecznej w G.. Ośrodek ten nadał skargę w urzędzie poczty listem poleconym na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w dniu [...] r. (koperta w aktach sprawy). W tej sytuacji, pomimo, iż skarga została złożona w Ośrodku Pomocy Społecznej w dniu [...] r., a więc przed terminem do jej wniesienia, który upływał w dniu [...] r., nie można uznać, że termin ten został zachowany, skoro w ustawowym terminie skarga nie została wniesiona do właściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Wniesienie skargi nastąpiło bowiem dopiero w dniu [...] r. wraz z jej nadaniem przez Ośrodek Pomocy Społecznej na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Należy również zauważyć, że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 65 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl tego przepisu, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (§ 1). Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu (§ 2). Powyższa regulacja dotyczy bowiem wyłącznie postępowania administracyjnego, a to z chwilą doręczenia stronie decyzji będącej przedmiotem skargi uległo w sprawie zakończeniu. W tej sytuacji w sprawie zaskarżenia tej decyzji do Sądu zastosowanie ma wyłącznie procedura sądowa, a zatem tryb określony w art. 54 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty złożenia (nadania) skargi do organu niewłaściwego. W tym stanie rzeczy przyszło stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Nie ma bowiem znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożył skargę w organie pierwszej instancji, gdyż decydująca jest data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sad odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na względzie przedstawioną wyżej argumentację, stosownie do postanowień art. 54 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić. Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.