IV SA/Gl 1254/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącej; W treści pisma procesowanego datowanego na 23 października 2013 r. B.P. wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 22 listopada 2013 r. skarżąca nadesłała urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż zakres jej żądania obejmuje nie tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lecz nadto także zwolnienie od kosztów sądowych. Równocześnie strona oświadczyła, że wraz z małoletnią córką tworzy dwuosobowe gospodarstwo domowe, nie posiadają one żadnych zasobów pieniężnych ani majątku, zaś na ich miesięczny dochód w kwocie ogółem 606 zł składają się alimenty, w wysokości 500 zł oraz zasiłek rodzinny, w kwocie 106 zł. Wraz z formularzem skarżąca nadesłała zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w T. z dnia 3 grudnia 2013 r., potwierdzające, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Przedłożyła także pismo, w którym określiła wysokość ponoszonych kosztów utrzymania związanych z zamieszkiwanym lokalem oraz dokumenty źródłowe potwierdzające uiszczenie tych wydatków. Nadto strona nadesłała umowę nieodpłatnego najmu zamieszkiwanego lokalu zawartą z jego właścicielem – Z.K. Ponieważ w umowie tej określono, że Z.K., w dacie jej zawarcia sam również zamieszkiwał w tym mieszkaniu (położonym w T. przy ul. [...]), a równocześnie wysyłana skarżącej pod ten adres korespondencja była odbierana przez U.K, (doręczyciel określił ją jako "matka"), skarżącą wezwano do uzupełnienia danych ujętych we wniosku poprzez sprecyzowanie jej aktualnej sytuacji rodzinnej. W odpowiedzi na powyższe skarżąca nadesłała oświadczenie Z.K., w którym podał on, iż aktualnie wraz z małżonką – U.K. zamieszkuje w lokalu położonym w T. przy ul. [...] (lokal ten stanowi własność U.K., co potwierdza przedłożone zawiadomienie o dokonanym wpisie w księdze wieczystej), z kolei w należącym do niego mieszkaniu pod adresem: T., ul. [...] zamieszkuje tylko wynajmująca ten lokal skarżąca (będąca córką jego żony) wraz ze swoim dzieckiem i to ona ponosi w całości koszty utrzymania wspomnianego mieszkania. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącej należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie należy mieć w polu widzenia, że B.P. jest osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku, zaś dochód uzyskiwany przez nią z tytułu alimentów i świadczeń rodzinnych nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku w koniecznych potrzebach jej i córki. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.