IV SA/Gl 126/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie inwalidztwa i związku inwalidztwa ze służbą. Skarżący domagał się stwierdzenia, że jego inwalidztwo ma bezpośredni związek z pełnioną wcześniej służbą. W odpowiedzi na skargę Przewodnicząca Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w K., wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazała, że na podstawie obowiązujących przepisów i w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody, wydano zaskarżone orzeczenie, w którym skarżący został zaliczony do drugiej grupy inwalidzkiej i jednocześnie uznano, że jego inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Służbie Więziennej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Zgodnie z tym przepisem, skarga jest dopuszczalna tylko wówczas, gdy dotyczy aktu lub czynności organu administracji, należącego do jednej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSW w K. z dnia [...], w którym po przeprowadzeniu kontrolnego badania lekarskiego, skarżący został zaliczony do drugiej grupy inwalidzkiej oraz zostało stwierdzone, że jego inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w Służbie Więziennej. Podkreślenia zatem wymagało, że według uchwały Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Ponadto w uzasadnieniu powyższej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że regułą jest to, iż sprawy są rozstrzygane przez sądy powszechne, a to między innymi przemawia przeciwko rozszerzającej wykładni regulacji dotyczących kognicji sądownictwa administracyjnego w sprawach dotyczących stwierdzania inwalidztwa oraz związku chorób, a także wypadków, z taką lub inną służbą. W związku z tym stwierdzić należało, że skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna. Ponadto skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżone orzeczenie skarżący odebrał w dniu [...], natomiast skarga została nadana w dniu [...] (informacja z akt IV KO/Gl 168/14). Skarżący uchybił zatem 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, należało orzec jak w sentencji.