IV SA/Gl 1262/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej, postanawia: odrzucić skargę T.C.; W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga T.C. i Stowarzyszenia A na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję tego organu z dnia [...], nr [...] o odmowie zmiany wcześniejszej decyzji z dnia [...], nr [...], wydanej w przedmiocie przyznania T.C. świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Równocześnie T.C. złożyła do Sądu pismo procesowe datowane na [...], w którym wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia rzeczonej skargi. Omawiany wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony przez tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 r. W dniu [...] skarżąca złożyła zażalenie na przywołane wyżej orzeczenie Sądu. Zażalenie to zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2008 r., które nie zostało zaskarżone zażaleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie przy tym z art. 53 §1 cytowanej regulacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oddanie skargi w polskim urzędzie pocztowym jest tu równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 §3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie doręczenie T.C. zaskarżonej decyzji dokonane zostało na zasadzie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanego dalej K.p.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 rzeczonego kodeksu, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce (§1), zaś zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu, o którym mowa w §1. Jak wynika z adnotacji zamieszczonych na kopercie nadawczej (karta nr [...] akt administracyjnych), zaadresowana do skarżącej przesyłka zawierająca decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] została awizowana w dniu [...] i powtórnie – w dniu [...]. W świetle przywołanego art. 44 K.p.a., doręczenie tej przesyłki należało zatem uznać za dokonane z dniem [...] (14 dni od daty pierwszego zawiadomienia). Warto zaznaczyć, że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia. W konsekwencji termin do wniesienia skargi na omawiany akt upłynął w dniu [...]. Tymczasem z akt sprawy wynika jednoznacznie, że T.C. nadała swą skargę na adres orzekającego w sprawie organu dopiero w dniu [...] (data stempla pocztowego umieszczonego na kopercie nadawczej). W przedstawionym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, iż skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 §1 p.p.s.a. Równocześnie wniosek o przywrócenie rzeczonego terminu został odrzucony przez Sąd stosownym postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 r., z kolei zażalenie na to postanowienie odrzucono mocą postanowienia wydanego w dniu 5 sierpnia 2008 r., które nie było kwestionowane zażaleniem. Godzi się zatem podnieść, że okoliczności sprawy uzasadniają odrzucenie skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 2 oraz §3 p.p.s.a.