IV SA/Gl 1265/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Protokolant Referent Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007 r. sprawy ze skargi H. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta S. na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 7 ust. 1 i 5, art. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. nr 71, poz. 734 z późno zm.), a także rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 156, poz. 1817) przyznał H. J. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] 2006 r. do [...] 2006 r. W uzasadnieniu podano, iż strona spełnia kryteria określone w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Wskazano też, iż dodatek mieszkaniowy jest różnicą pomiędzy kosztem utrzymania mieszkania, a udziałem własnym gospodarstwa oraz różnicą między dochodem na jedną osobę i kwotą kwalifikacyjną, jednocześnie nie może przekraczać 70% wydatków mieszkaniowych. W odwołaniu od powyższej decyzji H. J. nie zgodził się z wydanym przez organ I instancji rozstrzygnięciem. Uznał je za wadliwe, błędne, niezgodne z prawem i nie korzystne dla osoby niepełnosprawnej. Wskazał także, iż powinien otrzymywać rentę wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym w kwocie [...] zł, tymczasem uzyskuje kwotę [...] zł. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoje stanowisko na wstępie przywołano treść art. 3 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2 pkt 1 o dodatkach mieszkaniowych. Następnie wskazano, iż strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni [...] m². Jej dochód w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł [...] zł czyli [...] zł brutto miesięcznie. Dochód ten nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury i jest niższy od 150% kwoty najniższej emerytury. Udział własny gospodarstwa domowego w pokryciu należności czynszowych wynosi zatem [...] zł tj. 15 % z kwoty [...] zł. W dalszej kolejności organ podał, iż w oparciu o złożone dokumenty Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] r. przyznał H. J. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. W wyniku wniesionego odwołania przedmiotowa decyzja została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Rozstrzygnięcie organu II instancji zaskarżone zostało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Następnie decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kolegium działając w trybie autokontroli uchyliło swą wcześniejszą decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia stanowił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 09 maja 2006 r., sygn. akt P 4/05 mocą, którego przepis art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych utraciły moc obowiązującą, w związku z czym odpadła podstawa prawna do przeliczenia wydatków ponoszonych na lokal do 90%. Rozpatrując sprawę ponownie, zaskarżoną decyzją organ I instancji do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjął 100% wydatków naliczonych i potwierdzonych przez zarządcę czyli [...] zł. Obliczony na tej podstawie dodatek mieszkaniowy tj. [...] zł -[...] zł x 15% wyniósł [...] zł. Zatem w ocenie organu II instancji zaskarżona decyzja jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi przepisami, z kolei podniesione w odwołaniu okoliczności są niezasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, której treść w całości stanowi powielenie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S., skarżący wyraził niezadowolenie z podjętego przez organ II instancji rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w motywach zaskarżonej decyzji. Podało, iż skarżący nie sprecyzował żadnego zarzutu odnoszącego się do treści decyzji, a podniesione przez niego okoliczności dotyczą otrzymywania zaniżonej renty, a nie wysokości dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas -w zależności od rodzaju naruszenia –uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzając w oparciu o powyższe uregulowania ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, iż decyzje organów obu instancji nie naruszają obowiązujących przepisów prawa materialnego czy procesowego. Zasady przyznawania świadczenia w postaci dodatku mieszkaniowego uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r., o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734). Stosownie zatem do treści art. 3 ust. 1 przywołanej ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r., dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa wart. 2 ust. 1 tej ustawy, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Zgodnie z art. 6 ust. 1 cytowanej ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r., wysokość przyznanego stronie dodatku mieszkaniowego powinna stanowić różnicę pomiędzy wydatkami ponoszonymi przez nią w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego (w rozumieniu art. 6 ust. 3-6 cytowanej ustawy), przypadającymi na normatywną powierzchnię tego mieszkania, a kwotą wydatków poniesionych przez wnioskodawcę, która w przypadku gospodarstw jednoosobowych ustalona została jako wartość 15% dochodów uzyskiwanych przez to gospodarstwo. Nadto art. 6 ust. 6 wspomnianej ustawy stanowi, że jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, to do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się: wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy, opłaty poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że wysokość przyznanego skarżącemu dodatku obliczona została prawidłowo, a w konsekwencji ustalenia poczynione w tym zakresie przez organy obydwu instancji są zgodne z regułami określonymi w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Przyjęte albowiem do obliczenia dodatku mieszkaniowego wydatki wynoszą [...] zł (według deklaracji). Dodatek mieszkaniowy w gospodarstwie 1 osobowym jest różnicą pomiędzy wydatkami na mieszkanie, a 15% średniego miesięcznego dochodu gospodarstwa tj. [...] zł -15% z kwoty [...] zł stanowiącej średni miesięczny dochód , a zatem w przedmiotowym przypadku – jak trafnie orzekły organy procedujące w sprawie - wynosi on [...] zł.. Co do zarzutów skargi wskazać należy, iż skarżący w istocie nie sprecyzował żadnego zarzutu odnoszącego się do treści zaskarżonej decyzji, a podniesione przez niego okoliczności dotyczą otrzymywania zaniżonej renty. Godzi się przeto wskazać skarżącemu, iż w kwestiach związanych z wysokością renty winien zwrócić się do właściwego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, względnie do sądu powszechnego. Przeto należy stwierdzić, iż decyzje organów procedujących w sprawie - pomimo subiektywnych odczuć skarżącego - są prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Ponieważ w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym nie stwierdzono, ani istotnych naruszeń przepisów prawa materialnego, ani też istotnych naruszeń przepisów procesowych, przeto na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę.