IV SA/Gl 1277/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy T. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie jednostek pomocniczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 sierpnia 2011 r. Gmina T. – reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] stwierdzające nieważność uchwały Rady Miasta T. z dnia [...] nr [...] w sprawie zniesienia jednostki pomocniczej - Osiedle [...]. Powyższe rozstrzygnięcie, zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 lipca 2011 r. Natomiast skarga została nadana przez pełnomocnika skarżącej w placówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2011 r. (data stempla na kserokopii koperty). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto, zgodnie z art. 54 § 1 tej ustawy, wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody [...] z dnia [...] zostało doręczone skarżącej w dniu 4 lipca 2011 r. Wobec tego, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 sierpnia 2011 r. (środa). Tymczasem, skarga została nadana przez pełnomocnika skarżącej w dniu 4 sierpnia 2011 r. (czwartek), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.