IV SA/Gl 1278/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.H. na pismo Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w R. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dzieci w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia: odrzucić skargę U.H. skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Katowicach Ośrodek Zamiejscowy w Gliwicach pismo z dnia [...] w treści którego podała, że wnosi pozew przeciwko Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie w R., gdyż nie zgada się z żądaniem tej placówki dotyczącym odpłatności za pobyt jej dzieci w placówce interwencyjno socjalnej w C. Pismem z dnia [...] Sąd wezwał U.H. do uzupełnienia braku formalnego powyższego pisma przez oznaczenie jego rodzaju oraz wskazanie zakresu przedmiotowego. Przy czym w/wym. została poinformowana o zakresie działalności sądów administracyjnych, a w szczególności o treści przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. W piśmie z dnia [...] U.H. wyjaśniła, że jej wcześniejsze pismo stanowiło pozew przeciwko "instytucjom, które gwałcą i naruszają jej prawa". W załączeniu strona przysłała kserokopię pisma Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w R. z dnia [...] Nr [...] zawiadamiającego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt dzieci w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Nadto poinformowała, że jak dotąd nie toczy się żadne postępowanie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia [...] na podstawie 49 P.p.s.a. pismo U.H. pozostawiono bez rozpoznania, jako że nie wskazała ona żadnego rozstrzygnięcia administracyjnego, które chciałaby zaskarżyć, co stanowiło przeszkodę do nadania biegu sprawie sądowoadministracyjnej. Pismem z dnia [...] w/wym. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu podniosła, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu, a to z tego powodu, że w dalszym ciągu bezpodstawnie żąda się od niej odpłatności za pobyt dzieci w Ośrodku Interwencyjno-Socjalnym w C. Zarządzeniem z dnia [...] Przewodniczący Wydziału IV uchylił swoje wcześniejsze zarządzenie z dnia [...] oraz wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżąca wniosła pismo, w którym wskazała, że zwróciła się do Sądu w sprawie o numerze [...] dotyczącej odpłatności za pobyt dzieci w placówce interwencyjno socjalnej, w której otrzymała zawiadomienie z dnia [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego. Wskazała, że w sprawie tej nie zapadła żadna decyzja ani postanowienie, a poza tym nie zgadza się z żądaniem tej placówki zawartym w w/wym. piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić skarżącej, że ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r., na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). W myśl art. 85 tej ustawy, z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzono w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz zniesiono ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie § 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Stosownie do brzmienia art. 1 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z jego treścią sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Przyjdzie wskazać, że skarżąca nie zaczepia żadnego aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. W istocie skarżąca kwestionuje zasadność żądania zawartego w piśmie Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w R. z dnia [...], nr [...] (k-[...] akt). Pismo to stanowi zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt dzieci skarżącej w Powiatowej Placówce Opiekuńczo - Wychowawczej typu interwencyjno - socjalizacyjnego w C. Należy stwierdzić, że wskazane wyżej pismo z punktu widzenia procesowego jest jedynie zawiadomieniem o uruchomieniu z urzędu przez organ administracji postępowania zmierzającego do ustalenia odpłatności za pobyt dzieci w ośrodku. Zawiadomienie to nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem, na które służy zażalenie, czy też kończące postępowanie w sprawie, zatem nie jest rozstrzygnięciem organu administracji, jak również nie jest innym aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co oznacza, że nie podlega ono kontroli sądowoadministracyjnej. Natomiast dopiero od wydanego rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej przez organ powyższym zawiadomieniem z dnia [...] skarżącej będą przysługiwały środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, a w konsekwencji po ich wyczerpaniu skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro przedmiotem skargi nie jest akt lub czynność o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., skarga jest niedopuszczalna. Wskazać już tylko dodatkowo przyjdzie, że stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem. Tymczasem skarga U.H. została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a zatem z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, co czyni ją również niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 tej ustawy). Zatem mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.