IV SA/Gl 1279/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy T. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie jednostek pomocniczych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] nr [...] stwierdzono nieważność uchwały nr [...] Rady Miasta T. z dnia [...] w sprawie zniesienia jednostki pomocniczej – Osiedle "[...]" – jako sprzecznej z § 63 ust. 6 Statutu Miasta T. z dnia 5 grudnia 2002 r. w związku z art. 5 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu 4 lipca 2011 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pismem nadanym w dniu [...](data stempla pocztowego na kopercie) pełnomocnik Gminy T. zaskarżył wyżej opisane rozstrzygnięcie organu nadzoru. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, iż rozstrzygnięcie nadzorcze zostało stronie doręczone w dniu 5 lipca 2011 r. dlatego Sąd zarządzeniem z dnia 10 października 2011 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do wykazania faktu otrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego w dniu 5 lipca 2011 r. W odpowiedzi pełnomocnik w piśmie z dnia [...] wskazał, iż datą wpływu do Urzędu Miasta T. był 4 lipca 2011 r. Zaznaczył, iż skarżone rozstrzygnięcie wpłynęło do Wydziału Obsługi Rady Miasta w dniu 5 lipca 2011 r. dlatego uznał, że skarga została wniesiona w terminie. Poddał również w wątpliwość prawidłowość doręczenia w jednej kopercie dziewięciu rozstrzygnięć nadzorczych, a ponadto zaadresowanie tej koperty nie na Wydział Obsługi Rady Miasta lecz na Radę Miasta na adres Urzędu Miejskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na wyżej przywołane rozstrzygnięcie nadzorcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody Śląskiego upływał więc 3 sierpnia 2011 r. (środa). Pełnomocnik strony skarżącej nadał skargę do właściwego organu w dniu 4 sierpnia 2011 r., a zatem z przekroczeniem terminu do skutecznego dokonania tej czynności procesowej. Przy czym zaznaczyć należy, iż argumenty podnoszone przez pełnomocnika skarżącej nie mogą odnieść skutku ze względu na to, że organ nadzoru prawidłowo doręczył rozstrzygnięcie nadzorcze. Jak bowiem wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru, jak i odpisu koperty nadesłanej przez pełnomocnika skarżącej korespondencja zawierająca rozstrzygnięcie nadzorcze została zaadresowana na Radę Miejską w T. na właściwy adres. Nie ma przy tym znaczenia sposób uregulowania wewnętrznego obiegu korespondencji w Urzędzie Miasta. Należy zaznaczyć, że to w dniu 4 lipca 2011 r. rozstrzygnięcie nadzorcze wpłynęło do Urzędu Miasta T., Wydziału Administracyjnego Kancelarii Ogólnej i od tej daty należy liczyć trzydziestodniowy termin do zaskarżenia rozstrzygnięcia. Nadto jedynie na marginesie przyjdzie stwierdzić, iż dla prawidłowego doręczenia pisma przez pocztę istotne jest przede wszystkim aby pismo zostało wysłane listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru oraz aby do przesyłki został dołączony formularz potwierdzenia odbioru. Przesyłka taka bez wątpienia może zawierać kilka pism z tym, że fakt ten winien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. W świetle powyższego przyjdzie stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, który bezskutecznie upłynął w dniu 3 sierpnia 2011r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.