IV SA/Gl 128/07

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-11-07

Skład orzekający: Wiesław Morys, Beata Kalaga – Gajewska, Elżbieta Kaznowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, w zakresie w jakim uzależnia możliwość zwiększenia zaliczki alimentacyjnej od dochodu rodziny, a nie dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie, jest zgodny z Konstytucją RP?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który bada zgodność z Konstytucją RP przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. Przepis ten, w ocenie sądu, może naruszać konstytucyjne zasady równości, ochrony rodziny i prawa do zabezpieczenia społecznego.
Stan faktyczny
Skarżąca B.A. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji przyznającą zaliczkę alimentacyjną w niższej kwocie. Skarżąca zarzuciła błędną interpretację przepisów ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, która skutkowała przyznaniem niższej zaliczki niż przysługująca jej dzieciom. Podniosła, że taka interpretacja jest krzywdząca i niezgodna z polityką prorodzinną.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2007 r. sprawy ze skargi B.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia [...] B.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...]. W skardze podniosła, że błędna interpretacja przepisu ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej spowodowała przyznanie dla jej dzieci – E., K. i K. zaliczki alimentacyjnej w kwotach [...] zł + [...] zł + [...] zł, czyli w sumie [...] zł, podczas gdy przy prawidłowej interpretacji wymienionego przepisu jej dzieciom przysługiwać powinna zaliczka w wysokości [...]zł + [...]zł + [...] zł czyli [...] zł miesięcznie. Dodała, że taka interpretacja jest dla niej krzywdząca i niesprawiedliwa, a nadto niezgodna z polityką prorodzinną. Wskazała, że z prywatnie uzyskanych informacji wynika, że w innych miastach przy dochodzie [...] zł na osobę w rodzinie przyznawano zdecydowanie większą zaliczkę. Podobna jest także interpretacja w tym zakresie, dokonana przez Ministerstwo Pracy. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji – Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. (działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta S.) z dnia [...] przyznającą stronie zaliczkę alimentacyjną dla córek E. i K. po [...] zł, a dla syna K. – [...] zł w okresie od [...] do [...]. W motywach tego rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, iż zgodnie z zapisem art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, zaliczka przysługuje do wysokości świadczenia alimentacyjnego, nie więcej jednak niż- w przypadku gdy w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki – [...] zł dla osoby uprawnionej albo [...]zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W przypadku zaś, gdy dochód rodziny nie przekracza [...]% kwoty, o której mowa w art. 7 ust. 2 cytowanej ustawy, kwotę powyższej zaliczki zwiększa się do kwoty [...] zł, lub [...] zł dla dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności. Stwierdzając, iż dochód rodziny wynosił [...] zł, zatem przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy przekracza [...] kwoty [...] zł (czyli [...]zł) wykazał, że organ pierwszej instancji zgodnie z prawem przyznał prawo do zaliczki alimentacyjnej w proponowanej wysokości po [...] zł i [...] zł miesięcznie. Dlatego też, zdaniem Kolegium, nie ma podstaw do zmiany decyzji organu pierwszej instancji. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na zasadzie art. 125 ( 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego sądowoadministracyjnego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 wskazanej ustawy nie jest obligatoryjne i zależy od uznania sądu. Mając na względzie powyższe trzeba zaznaczyć , że w zakresie innej sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem, o sygn. akt IV SA/Gl 76/06 pojawiły się wątpliwości, co do tego czy przepis art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, poz. 732 ze zm.) jest zgodny z art. 2, art. 32, art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim uzależnia on możliwości zwiększenia zaliczki alimentacyjnej od dochodu rodziny, a nie dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie . Omawiane zagadnienie stało się przedmiotem pytania prawnego, które mocą postanowienia z dnia 5 lutego 2007 r. zostało skierowane przez skład orzekający w tej sprawie do Trybunału Konstytucyjnego. W niniejszej rozpatrywanej sprawie zasadniczy zarzut skargi odnosi się właśnie do problematyki związanej z zastosowaniem przywołanego powyżej unormowania. Skarżąca B.A. zakwestionowała bowiem zasadność stanowiska organów obydwu instancji, które nie przyznając jej świadczenia w podwyższonej wysokości stwierdziły, iż nie spełniła ona przesłanki, o której mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych. Wypada podkreślić, że skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wątpliwości co do zgodności wskazanego przepisu z ustawa zasadniczą i zgada się w całej rozciągłości z poglądami, które wyrażone zostały w przywołanym pytaniu prawnym z dnia 5 lutego 2007 r. Nie byłoby natomiast racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w każdej kolejnej sprawie, w której owe wątpliwości się pojawią. W tym stanie rzeczy jest oczywiste, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które na skutek przedstawionego powyżej pytania prawnego zostanie przeprowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 125 ( 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło