IV SA/Gl 1284/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-02-20

Skład orzekający: Andrzej Majzner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym może zostać uwzględniony na podstawie oceny sytuacji majątkowej i życiowej strony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że prawo pomocy w postępowaniu administracyjnym może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, w tym ustanowienia adwokata, jeśli wykaże ona niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W niniejszej sprawie, zważywszy na niskie dochody i trudną sytuację życiową skarżącego, wniosek o ustanowienie adwokata został uwzględniony.
Stan faktyczny
Skarżący A.B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zasiłku celowego oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu. Wskazał, że jest osobą samotną, schorowaną, o niskich dochodach z renty i świadczeń pomocy społecznej, które nie wystarczają na pokrycie kosztów leków i innych niezbędnych potrzeb.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono adwokata dla skarżącego na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego; W dniu 31 grudnia 2013 r. A.B. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie, uskarża się na zły stan zdrowia i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Wraz z formularzem skarżący nadesłał pismo procesowe, w którym podał, iż utrzymuje się z renty w kwocie netto 318,18 zł, dodatku mieszkaniowego, w wysokości 81 zł oraz zasiłku stałego, w rozmiarze 40 zł. Wywiódł przy tym, że dochód ten nie wystarcza na zaspokojenie jego niezbędnych potrzeb życiowych albowiem sam koszt leków, które powinien stosować wynosi od 200 do 400 zł miesięcznie. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 22 stycznia 2014 r.) skarżący nadesłał zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 lutego 2014 r. potwierdzające wysokość pobieranej renty (745,56 zł brutto, z czego po dokonaniu potrąceń pozostaje kwota do wypłaty 318,96 zł) oraz zaświadczenie wydane przez Kierownika Terenowego Punktu Pomocy Społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., z którego wynika, że pobiera dodatek mieszkaniowy, w kwocie 87,42 zł miesięcznie, a nadto w lutym 2014 r. otrzymał zasiłek celowy, w wysokości 200 zł, z przeznaczeniem na dofinansowanie zakupu leków. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została złożona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie zasiłku celowego, będącego jednym ze świadczeń wymienionych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.). W konsekwencji, skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (wnioskodawca został już o tym fakcie poinformowany przez Sąd wcześniejszym pismem z dnia 22 stycznia 2014 r.). Odnosząc się natomiast do wniosku A.B. o ustanowienie adwokata należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą schorowaną, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (patrz: uzasadnienie zaskarżonej decyzji oraz dołączony do akt administracyjnych formularz rodzinnego wywiadu środowiskowego) zaś uzyskiwany przezeń dochód nie pozwala na dokonanie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. Wnioskodawca utrzymuje się bowiem z renty w kwocie netto zaledwie 318,96 zł, a nadto ze świadczeń zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej (patrz: zaświadczenia nadesłane przezeń w toku postępowania). Mając na względzie powyższe należało przyjąć, że opłacenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata przekracza możliwości płatnicze strony i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło