IV SA/Gl 1286/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: nakazać wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata W. K. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej w ramach przyznanego prawa pomocy. Postanowieniem wydanym w dniu 31 stycznia 2012 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy ustanawiając dla niej adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła W.K. W dniu 15 marca 2012 r., aplikant adwokacki M.B. działająca jako substytut wskazanego wyżej adwokata przeglądała akta sądowe i administracyjne niniejszej sprawy. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o odrzuceniu skargi. Następnie, to jest w dniu 4 września 2012 r. reprezentujący skarżącą pełnomocnik złożył do Sądu pismo procesowe datowane na 29 sierpnia 2012 r., w którym zawarł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie orzeczenia wywodząc, iż jest ono w jego ocenie zgodne z przepisami obowiązującego prawa. Równocześnie wspomniany adwokat złożył odrębne pismo - także datowane na 29 sierpnia 2012 r., w którym wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, iż nie zostały one przez skarżącą opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku zastosowanie mają uregulowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie zatem do treści §19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w tym akcie wykonawczym stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie przy tym z §2 ust. 1 wskazanej regulacji, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Odnosząc się do żądania zgłoszonego przez adwokata W.K. trzeba podnieść, że jego wniosek należało rozpoznać w kontekście §18 ust. 1 pkt 1 lit. c) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. oraz §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego aktu wykonawczego. Pierwsze z wymienionych unormowań określa, że stawka minimalna za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej niż wskazane w pkt 1 lit a) i b) omawianego przepisu, wynosi 240 zł. Z brzmienia drugiego wynika natomiast, że stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej to 50% wspomnianej stawki minimalnej, lub (co nie ma miejsca w niniejszym przypadku) - gdy nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% rzeczonej stawki. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł wobec wnioskującego o przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 442,80 zł, na co składa się należne wynagrodzenie w wysokości 360 zł (suma stawki minimalnej za udział w postępowaniu w pierwszej instancji, w kwocie 240 zł oraz należności za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, w wysokości 50% tej stawki, czyli 120 zł), podwyższone - stosownie do §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 82,80 zł.