IV SA/Gl 1286/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia: odrzucić skargę; Pismem procesowym datowanym na [...] sierpnia 2011 r. Z. C. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] r., nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta M., w przedmiocie usług opiekuńczych. Jak wynika z pieczęci umieszczonej na egzemplarzu skargi, strona złożyła ją osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K., czyniąc to w dniu 22 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie przy tym z art. 53 §1 cytowanej regulacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Artykuł 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. określa natomiast, że skarga wniesiona po upływie wspomnianego terminu podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z dołączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczenie zaskarżonej decyzji Z. C. nastąpiło w dniu 20 lipca 2011 r. W konsekwencji, termin do wniesienia skargi upłynął odpowiednio w dniu 19 sierpnia 2011 r., czyli 30 dni od omawianej daty. Trzeba zaznaczyć, że w treści przywołanej decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Wyżej wymieniona złożyła jednak swoją skargę dopiero w dniu 22 sierpnia 2011 r., a równocześnie nie wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skargę należało uznać za spóźnioną i orzec o jej odrzuceniu, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i §3 p.p.s.a.