IV SA/Gl 1297/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A – [...] Oddziału Terenowego w C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i sprawę przekazać do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Pismem datowanym na dzień [...] r. Stowarzyszenie A - [...] Oddział Terenowy w C. skierowało skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na decyzję tego organu z dnia [...] r. Nr [...], którą utrzymał on w mocy decyzję własną z dnia [...] r. o przyznaniu H. K. uprawnienia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Następnie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów przekazał tut. Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Przepis art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z kolei zgodnie z § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz. U. Nr 72, poz. 653), rozpoznawanie spraw z zakresu działania wskazanego organu, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują. Użyte w tym przepisie określenie "osoby zamieszkałe" odnosi się zatem do osób fizycznych nie zaś do innych podmiotów prawa. W tej sytuacji, skoro stroną skarżącą nie jest osoba fizyczna, właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi, zgodnie z art. 13 § 2 P.p.s.a. oraz § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz.652), jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponieważ to na obszarze właściwości tego sądu ma siedzibę organ, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, działając w oparciu o wyżej cyt. art. 59 § 1 należało orzec jak w sentencji postanowienia.