IV SA/Gl 1299/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W treści skargi z dnia 12 listopada 2013 r. M.K. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wobec faktu, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. skarżącego wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. M.K. przedłożył rzeczony formularz w dniu 23 grudnia 2013 r. deklarując w jego treści, że jest inwalidą I grupy, całkowicie niezdolnym do pracy, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymuje się z renty, w kwocie 1.322,28 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Jakkolwiek w rubryce nr 4 urzędowego formularza wniosku skarżący nie sprecyzował zakresu swojego żądania, to jednak z jego wywodów zawartych w uzasadnieniu tego wniosku wynika jednoznacznie, że domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata (należy w tym miejscu dodać, iż jest on w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. c p.p.s.a., o czym został poinformowany przez Sąd odrębnym pismem). Odnosząc się do wniosku skarżącego należy zatem przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, iż nie posiada on oszczędności ani żadnego majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony. Jest przy tym osobą całkowicie niezdolną do pracy i utrzymuje się z renty w kwocie netto 1.322,28 zł (patrz: nadesłana decyzja ZUS z dnia [...] r.). Zważywszy więc fakt, iż poddaje się regularnemu leczeniu i rehabilitacji oraz wydatkuje relatywnie znaczne kwoty na zakup leków (vide: dokumentacja medyczna i faktury VAT wystawione przez apteki, które wnioskodawca nadesłał w ramach innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Gl 631/12, gdzie również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy) należało przyjąć, iż wykazał on w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.