IV SA/Gl 130/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy straży pożarnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] J.R. wniósł skargę określając jej przedmiot jako "ostateczna nienazwana decyzja administracyjna" [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...]. Skarżący uznał, iż wyżej wskazane pismo stanowi rozstrzygnięcie jego sprawy w przedmiocie wydania nowego odpowiadającego prawu świadectwa służby. Uzasadniając skargę J.R. podniósł, że pismem z dnia [...] wystąpił do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. o wydanie mu nowego odpowiadającego prawu, prawidłowego świadectwa służby. Żądanie powyższe skarżący uzasadnił wydaniem w dniu [...] przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej decyzji nr [...], mocą której organ ten stwierdził nieważność decyzji Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...], nr [...], o przeniesieniu skarżącego na stanowisko starszego instruktora do spraw kontrolno-rozpoznawczych. W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] skarżący otrzymał pismo Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. datowane na dzień [...] Nr [...]. Pismem tym J.R. został poinformowany, iż sprawa zainicjowana jego wnioskiem z dnia [...] w przedmiocie świadectwa służby została rozstrzygnięta wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...], sygn. akt [...]. Następnie organ wskazał, iż z treści uzasadnienia tego orzeczenia wynika zgodność podanych w tym dokumencie okresów służby J.R. w jednostkach ochrony przeciwpożarowej, z ustalonym stanem faktycznym. Nadto Komendant Miejski PSP w G. podniósł, że w jego ocenie decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] Nr [...] nie ma wpływu na treść świadectwa służby skarżącego, z uwagi na brak odmiennych ustaleń co do okresu pełnienia służby. Wydanie nowego świadectwa służby stanowiłoby również, zdaniem organu, zanegowanie wcześniej zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia sądowego. Skarżący uznał, że wyżej wskazana odpowiedź organu stanowi merytoryczne rozstrzygnięcie jego sprawy, od którego przysługuje środek odwoławczy. Zatem pismem z dnia [...], nazwanym odwołaniem, wystąpił do [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. o uchylenie w całości pisma Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] Nr [...]. Nadto wniósł o merytoryczne rozpatrzenie sprawy, dokonanie merytorycznej i prawnej oceny pisma z dnia [...] oraz podjęcie wszystkich zgodnych z prawem czynności zmierzających do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Odpowiadając na to pismo [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. pismem z dnia [...] Nr [...] poinformował J.R., że udzielona mu przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. odpowiedź w sprawie wniosku o wydanie prawidłowego świadectwa służby jest konsekwencją rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie wskazał, iż decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] nie odnosi się do świadectwa służby skarżącego. Wobec tego uznał, że sposób rozpatrzenia wniosku J.R. przez Miejskiego Komendanta PSP w G. był prawidłowy W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący traktując pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w K. z dnia [...] jako rozstrzygnięcie jego sprawy, tym razem przez organ odwoławczy, wniósł o stwierdzenie jego nieważności oraz o stwierdzenie nieważności poprzedzającego go pisma Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...]. J.R. wniósł nadto o rozważenie możliwości wystąpienia do Prezesa Rady Ministrów z informacją o istotnych naruszeniach prawa i o rażących przypadkach naruszenia obowiązków, jakich wspomniany organ miał się dopuścić oraz o przeprowadzenie kontroli legalności postępowania prowadzonego przez ten organ, jak również o dokonanie prawnej i merytorycznej oceny zasadności i legalności zaskarżonej "decyzji". W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. wniósł o jej odrzucenie. Organ ten podniósł, że pismem z dnia [...] Nr [...] Miejski Komendant Państwowej Straży Pożarnej w G. poinformował jedynie J.R., iż sprawa jego świadectwa służby została rozstrzygnięta wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...], a decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] nie miała wpływu na treść pozostającego w obrocie prawnym świadectwa służby skarżącego. Organ podkreślił również, iż w odpowiedzi na pismo skarżącego nazwane odwołaniem, w dniu [...] pismem Nr [...], poinformował J.R., iż udzielone przez Miejskiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w G. wyjaśnienia pozostają w zgodzie z wyżej przywołanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec tego uznał, że Miejski Komendant PSP w G. prawidłowo rozpatrzył wniosek skarżącego dotyczący wydania nowego poprawionego świadectwa służby. Następnie wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] Nr [...], stanowiącym odpowiedź na wniosek J.R. o uzupełnienie "decyzji" z dnia [...], poinformował skarżącego, że zarówno jego pismo z dnia [...] jak i pismo Komendanta Miejskiego PSP w G. z dnia [...] były pismami informacyjnymi. Nie były zatem decyzjami administracyjnymi, wobec czego nie przysługiwały od nich środki zaskarżenia w postaci odwołania i skargi do sądu administracyjnego. Konkludując [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. podniósł, że w niniejszej sprawie nie mogła być wydana żadna decyzja administracyjna, albowiem sprawa świadectwa służby J.R. została rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt 4IISA/Ka 3463/01 i wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...], mocą którego oddalono skargę kasacyjną skarżącego od wyżej wskazanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W tej sytuacji wydanie decyzji administracyjnej byłoby naruszeniem przez organy administracji publicznej powagi rzeczy osądzonej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne (pkt 1); - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a); - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); - akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); - bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8). Wobec zaprezentowanej przez strony rozbieżności co do charakteru pisma [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...] należało w pierwszej kolejności ustalić jego charakter. Zarówno w doktrynie jak i judykaturze przyjmuje się, że decyzją administracyjną w ujęciu materialnym jest kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli administrujących w państwie organów, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego lub finansowego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej lub prawnej w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1988 r. III AZP 1/88, OSPiKA 1989, z. 3, poz. 59 oraz C. Martysz Komentarz do art. 104 k.p.a. [w:] G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan "Kodeks Postępowania Administracyjnego", Tom II, LEX 2007 wyd. II). Należy podkreślić, iż do charakterystycznych cech decyzji administracyjnej, w wyżej przedstawionym ujęciu, Sąd Najwyższy zalicza to, że: 1) decyzja jest przejawem woli organu administracyjnego o charakterze władczym, 2) winna być oparta o powszechnie obowiązujące przepisy prawa, 3) rozstrzyga konkretną sprawę konkretnej oznaczonej strony w postępowaniu unormowanym w przepisach k.p.a., jak również w przepisach ustaw szczególnych. W ujęciu procesowym natomiast decyzja odnosi się do postępowania administracyjnego. Jest aktem kończącym dane postępowanie i rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi J.R. jest pismo [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] Nr [...]. W świetle wyżej przytoczonej definicji decyzji administracyjnej, wbrew stanowisku skarżącego, nie jest możliwym uznanie tego pisma za decyzję administracyjną. Pismem tym organ nie rozstrzygnął w sposób władczy o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącego, a jedynie poinformował go, iż Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w G. w sposób prawidłowy udzielił J.R. informacji dotyczącej jego wniosku z dnia [...] w przedmiocie wydania poprawionego świadectwa służby. W konsekwencji uznano, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji.