IV SA/Gl 130/19
PostanowienieWSA w Gliwicach2019-04-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Marzanna Sałuda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, gdy strona złożyła jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu oraz skargę do sądu na to samo postanowienie?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skorzystała z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do organu, ponieważ wybór jednego z tych dwóch wykluczających się trybów zaskarżenia uniemożliwia skorzystanie z drugiego. Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż brak wyczerpania środków zaskarżenia.Stan faktyczny
L. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku celowego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżąca złożyła najpierw wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę na to samo postanowienie, mimo prawidłowego pouczenia o alternatywnych środkach zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Pismem z 14 stycznia 2019 r. L. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] nr [...], na mocy którego zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia, na wniosek skarżącej, nieważności postanowienia z [...] nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie z [...] nr [...] odmawiającego stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta C. z [...] nr [...] w sprawie specjalnego zasiłku celowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wyjaśniając, że skarżąca, wbrew pouczeniu, najpierw pismem z 10 stycznia 2019 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z powyższym postanowieniem a następnie pismem z 14 stycznia 2019 r. wniosła skargę na to samo postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Natomiast jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest konsul (§ 3). Jednocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powyższego zatem wynika, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie do organu takiego wniosku, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona zaskarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługujących alternatywnie środkach zaskarżenia. Mimo to skarżąca skorzystała z obu możliwości zaskarżenia wydanego postanowienia. Z akt przedmiotowej sprawy wynika bowiem, że strona pismem z dnia 10 stycznia 2019 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie pismem z dnia 14 stycznia 2019 r. wniosła skargę do tut. Sądu. Powyższe okoliczności powodują na tym etapie niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżąca skorzystała ze środka zaskarżenia postanowienia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mogła równocześnie wnieść na te postanowienie skargi do sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło