IV SA/Gl 131/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. (D.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W dniu rozprawy, to jest 31 października 2013 r. M.D. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. W treści wniosku skarżący oświadczył, iż gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie (spółdzielcza kawalerka) o powierzchni 20,70 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i pobiera zasiłek pielęgnacyjny, w kwocie 153 zł miesięcznie. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku M.D. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy potwierdzają przy tym, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (vide: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 11 maja 2010 r.) i utrzymuje się ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, a mianowicie z zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatku mieszkaniowego (patrz: kwestionariusz z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego). Marginalnie warto zwrócić uwagę, że sytuacja materialna skarżącego była wielokrotnie oceniana przez tutejszy Sąd, w zakresie innych spraw, w których również ubiegał się on o przyznanie prawa pomocy, gdzie złożone przezeń wnioski także zostały uwzględnione (vide między innymi postanowienia: z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 460/12, z dnia 17 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 638/12 i z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 616/12). Mając na uwadze wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, że wnioskujący spełnił przesłankę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.