IV SA/Gl 132/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącej z dnia [...] r. o sprostowanie omyłek pisarskich w wyroku z dnia 19 października 2009 r. oraz w uzasadnieniu tego wyroku postanawia: 1) sprostować oczywiste omyłki pisarskie w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 132/09 w ten sposób, że w miejsce błędnie oznaczonego - na stronie pierwszej w wierszu dziesiątym od dołu, na stronie drugiej w wierszu szóstym i dziesiątym od góry, na stronie trzeciej w wierszu jedenastym od góry oraz na stronie szóstej w wierszu szóstym od dołu uzasadnienia - imienia skarżącej wpisanego tam jako Z., wpisać T.; 2) w pozostałym zakresie odmówić sprostowania. Wyrokiem z dnia 19 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, uwzględniając skargę T. Z., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] oraz określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu [...] r. Pismem (nadanym w dniu [...] r.) skarżąca wniosła o sprostowanie omyłek pisarskich, dotyczących jej imienia, w sentencji oraz uzasadnieniu tego orzeczenia. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że ma na imię T., a wpisano jako jej imię Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a sprostowanie może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do brzmienia art. 159 wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Porównanie tych przepisów pozwala uznać, że o sprostowaniu należy orzec również na wniosek strony postępowania. Bez wątpienia w niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie dotyczącym imienia skarżącej – T. Z., albowiem na stronie pierwszej w wierszu dziesiątym od dołu, na stronie drugiej w wierszu szóstym i dziesiątym od góry, na stronie trzeciej w wierszu jedenastym od góry oraz na stronie szóstej w wierszu szóstym od dołu uzasadnienia, imię skarżącej oznaczono jako Z. Wobec tego należało sprostować te omyłki. W pozostałym zakresie odmówiono sprostowania, bowiem w części wstępnej sentencji imię skarżącej zostało oznaczone w sposób prawidłowy. Z tych też względów na podstawie art. 156 § 1 i 2 orzeczono jak w sentencji.