IV SA/Gl 1339/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę; Pismem z dnia [...] r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, uzupełnionym następnie pismem procesowym z dnia [...] r. J. P. wniosła skargę na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...], mocą której uchylono decyzję tego organu przyznającą stronie dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Należało w tym miejscu odnotować, że zaskarżona decyzja wydana została pod reżimem Kodeksu postępowania administracyjnego – dalej w skrócie K.p.a. Od decyzji tej przysługiwało skarżącej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w trybie art. 127 K.p.a., w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia tejże decyzji. Pouczenie tej treści zawarto w zaskarżonej obecnie decyzji. Bezspornie ustalono więc, że wniesienie skargi w tej sprawie wyprzedziło złożenie odwołania do organu drugiej instancji, co skutkowało uznaniem skargi za przedwczesną i tym samym niedopuszczalną. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia, działając na podstawie przywołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.