IV SA/Gl 1351/11

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-10-25

Skład orzekający: Andrzej Matan

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien przyznać wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu, jeśli w wyroku oddalającym skargę nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu na podstawie art. 250 PPSA oraz odpowiednich przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, nawet jeśli w pierwotnym wyroku oddalającym skargę nie orzeczono o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd powinien przyznać wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej powiększonej o należny podatek VAT.
Stan faktyczny
Skarżący J. M. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Pełnomocnik skarżącego, poza poparciem zarzutów skargi, wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd oddalił skargę, ale nie orzekł o kosztach pomocy prawnej. Następnie, w odrębnym postanowieniu, sąd przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi T. B. kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi T. B. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. J. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dnia [...] r. nr [...] utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2011 r. skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r., wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach, przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata T. B., który zgłosił się do sprawy i uczestniczył w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem. Na rozprawie, która odbyła się w dniu w dniu 28 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego, poza poparciem zarzutów podnoszonych w skardze, wystąpił również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały ani w całości, ani w części pokryte . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 28 sierpnia 2012 r., którym oddalił skargę J. M., nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r., poz. 270 ) wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy postanowienie Urzędu Patentowego wynoszą 240 zł, a wraz z należnym podatkiem VAT – 295,20 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi T. B. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło