IV SA/Gl 1357/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2007r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] . nr [...] w przedmiocie informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł /[...]/ tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] r. W. K. złożył w Starostwie Powiatowym w K. wniosek o udostępnienie w formie elektronicznej na nośniku CD-ROM protokołów z sesji Rady Powiatu w K. oraz protokołów z posiedzeń Komisji Rady Powiatu w K.. Odpowiadając na ten wniosek Naczelnik Wydziału Organizacyjnego, działający z upoważnienia Starosty K., w piśmie z dnia [...] r. poinformował wnioskodawcę, że w formie wskazanej we wniosku mogą być udostępnione tylko protokoły z sesji rady powiatu, natomiast nie jest możliwe udostępnienie w żądanej formie protokołów z posiedzeń komisji, gdyż nie są one przechowywane w formie elektronicznej. Wskazał, że protokoły te mogą zostać udostępnione do wglądu na miejscu, bądź też w formie kserokopii (ok. 4000 stron), a koszt sporządzenia kserokopii jednej strony w formacie A4 wynosi 0,25 zł. Ponadto poprosił wnioskodawcę o udzielenie odpowiedzi, czy jest on zainteresowany zmianą sposobu i formy udostępnienia żądanych protokołów z posiedzeń komisji rady powiatu oraz poinformował, że w przypadku braku odpowiedzi w terminie 14 dni postępowanie zostanie umorzone w trybie art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198). Wnioskodawca w piśmie z dnia [...] r. podtrzymał swój wniosek co do formy udostępnienia protokołów z sesji komisji rady argumentując, że Starostwo Powiatowe w K. posiada sprzęt umożliwiający udostępnienie w formie zapisu elektronicznego na płycie CD, której koszt wynosi 3 zł. Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Wydziału Organizacyjnego Starostwa Powiatowego w K. do na zasadzie art. 14 ust. 2 i art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198) oraz art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej udostępnienia w formie elektronicznej protokołów z posiedzeń komisji Rady Powiatu w K.. W uzasadnieniu wskazał, że informacja nie może być udostępniona zgodnie z wnioskiem we wskazanej części, gdyż protokoły z komisji rady nie są przechowywane w formie elektronicznej. Ponadto zaznaczył, że pomimo upływu 14 dniowego terminu wnioskodawca nie złożył wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie zaproponowanej w powiadomieniu nadal żądając przekazania materiałów w formie elektronicznej. W odwołaniu od powyższej decyzji W. K. domagał się jej uchylenia i wydania decyzji o udostępnieniu mu informacji w formie określonej we wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Starostwo Powiatowe w K., zdaniem odwołującego się, posiada środki techniczne takie jak komputer, skaner, nagrywarka CD, gdyż są to środki ogólnodostępne, na dowód czego wskazał przykład Gminy K., która również nie przechowuje protokołów w formie elektronicznej, a mimo to zgodziła się je udostępnić w takiej właśnie formie. Stwierdził, że forma udostępnienia informacji publicznej zaproponowana przez Starostwo nie może go satysfakcjonować, gdyż praktycznie uniemożliwia mu dostęp do tych informacji, a nie jest to chyba intencją ustawodawcy, który chce aby działalność samorządów była jawna dla społeczeństwa. Zaskarżoną decyzją, na podstawie art. 104, art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art.14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy doszedł do przekonania, że skoro organ I instancji uznał, że informacja nie może być udostępniona w sposób i w formie określonych we wniosku, to zastosowanie art. 14 ust. 2 ustawy było prawidłowe. Zdaniem organu odwoławczego przepis ten stanowi pewną ochronę dla podmiotów zobligowanych do udzielania informacji. Łatwo może się bowiem okazać, iż podmiot ten – z przyczyn technicznych – nie będzie w stanie udzielić informacji w sposób lub w formie określonej przez wnioskodawcę . Nie oznacza to jednak zwolnienia go z tego obowiązku musi bowiem poinformować o tym stanie rzeczy wnioskodawcę, wskazując w jaki sposób i w jakiej formie informacja może zostać udzielona. Skoro po otrzymaniu pisemnej informacji wnioskodawca nie złożył wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanej w powiadomieniu, to umorzenie postępowania było zasadne. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zobowiązanie Starostwa Powiatowego w K. do udostępnienia żądanej informacji w zawnioskowanej przez niego formie. Zarzucając nieprawidłową interpretację art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej stwierdził, że uzasadnieniem rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie nie może być lakoniczne stwierdzenie o nieprzechowywaniu informacji publicznej w formie elektronicznej. Nie podanie wyrażanego uzasadnienia wyjaśniającego przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem, zdaniem skarżącego, czynni bezzasadnym umorzenie postępowania. Zaznaczył również, że żądane dokumenty nie zostały udostępnione na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w K. i przez to nie są dostępne dla osób zainteresowanych. Ponadto w piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący wykazywał, iż urządzenia będące w posiadaniu Starostwa Powiatowego w K., zgodnie z pisemną informacją jaką mu udzielono w dniu [...] r., pozwalają na przetworzenie obrazu z dokumentów papierowych na formę elektroniczną. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie z powodów wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie pełnomocnik organu podniósł dodatkowo, że żądane przez skarżącego informacje nie przybrały nigdy formy nośników elektronicznych w związku z tym nie mogły być w tej formie udostępnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 tej ustawy. W rozpatrywanej sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, zatem skargę należało uwzględnić. Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198). Informacją publiczną zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. W świetle powyższych uregulowań oraz zgodnie z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem można stwierdzić, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 2 cyt. ustawy każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej. Wniosek zainteresowanego powoduje po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, co nie pozwala zainteresowanemu zapoznać się z jej treścią inaczej niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji (art. 10 i 11 ustawy). Przy czym organ powinien mieć na względzie ograniczenia w dostępie do informacji, które uzasadniają przepisy o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie tajemnic ustawowo chronionych, jak również ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 cyt. ustawy). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że treść protokołów z posiedzeń komisji rady powiatu stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów omawianej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie jest kwestionowana przez organ okoliczność, iż protokoły te nie zostały zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej. Zatem istniała podstawa do ich udostępnienia na wniosek złożony przez skarżącego. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się natomiast wyłącznie do formy udostępnienia informacji stanowiącej treść dokumentów, jakimi są przedmiotowe protokoły. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnianie informacji publicznej powinno nastąpić w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do jej udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w ten sposób i w formie określonej we wniosku. Należy podkreślić, że powyższa regulacja wiąże się z określonymi w art. 12 ust. 2 cyt. ustawy obowiązkami w zakresie udostępniania informacji. W myśl wskazanego przepisu podmiot udostępniający informację publiczną jest obowiązany zapewnić możliwość kopiowania informacji publicznej albo jej wydruk lub przesłania informacji publicznej albo przeniesienia jej na odpowiedni, powszechnie stosowany nośnik informacji. Zatem w świetle powyższej regulacji udostępnienie informacji publicznej polega nie tylko na umożliwieniu zapoznania się z nią, ale również na możliwości uzyskania jej w utrwalonej formie. Przepis ten wprowadza jednocześnie katalog dopuszczalnych form utrwalenia udostępnianej informacji. Oznacza to, że wnioskodawcy nie pozostawiono w tej kwestii całkowitej dowolności, może on bowiem domagać się udostępnienia informacji wyłącznie w sposób określony w tym przepisie, zaś podmiot zobowiązany do udzielenia informacji musi zapewnić możliwość jej utrwalenia przy pomocy wskazanych środków. W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o udostępnienie informacji publicznej w formie plików elektronicznych zapisanych na płycie CD. Zatem wniosek obejmował formę udostępnienia informacji zgodną z art. 12 ust. 2 omawianej ustawy, bowiem płyta CD jest powszechnie stosowanym nośnikiem informacji. Informacja w tej formie nie została jednak udostępniona, zaś organ zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej zaproponował skarżącemu inny sposób i formę udostępnienia protokołów poprzez wgląd do dokumentów bądź wykonanie ich kserokopii. Stosownie do regulacji art. 14 ust. 2 cyt. ustawy, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Obowiązku zastosowania trybu określonego we wskazanym przepisie nie można jednakże rozpatrywać w oderwaniu od przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przytoczonym przepisie sformułowana została zasada, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Wyjątek od tej zasady stanowi sytuacja, gdy środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 cyt. ustawy). Zatem dopuszczalne odstępstwo od tej zasady, które przewidziane zostało w art. 14 ust. 2 ustawy może być uzasadnione wyłącznie brakiem po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielania informacji publicznej środków technicznych pozwalających na udostępnienie danej informacji w sposób i w formie określonych we wniosku W niniejszej sprawie, jako przyczynę uniemożliwiającą udostępnienia informacji w formie określonej we wniosku, a w ostateczności zastosowania trybu określonego w art. 14 ust. 2 omawianej ustawy wskazano nieprzechowywanie protokołów w formie elektronicznej. W ocenie Sądu wskazana argumentacja jest wadliwa, bowiem z przepisu art. 14 ust. 1 cyt. ustawy ani innych regulacji zawartych w tej ustawie nie wynika, aby udostępnienie informacji następowało w formie w jakiej jest ona utrwalona i przechowywania. Wskazany przepis jako jedyne odstępstwo od zasady udostępnienia informacji w formie wskazanej we wniosku przewiduje wyłącznie brak możliwości technicznych pozwalających na udostępnienie informacji w żądanej formie. To, że informacja nie została utrwalona na nośniku elektronicznym, a tym samym nie jest na tym nośniku przechowywana, wbrew twierdzeniom pełnomocnika organu, nie oznacza, że w tej formie nie może być ona udostępniona. Czym innym jest bowiem forma przechowywania informacji, a czym innym sposób i forma jej udostępnienia. Przechowywanie informacji utrwalonej w formie dokumentu sporządzonego na papierze nie oznacza, że nie może być ona udostępniona w innej dopuszczalnej przez prawo formie o ile możliwości techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji nie stoją temu na przeszkodzie. Zatem tylko brak technicznych środków umożliwiających przeniesienie informacji na inny nośnik niż ten na jakim jest ona utrwalona i przechowywana może stanowić podstawę do zwolnienia się z obowiązku udzielenia jej we wskazanej we wniosku formie. To zaś oznacza, że tylko w takim przypadku organ zobowiązany jest do zastosowania trybu postępowania o jakim mowa w art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w konsekwencji wydania decyzji o umorzeniu postępowania na podstawie art. 16 tej ustawy. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego – art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, co zgodnie z art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi podstawę do jej uchylenia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. Wskazania do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych rozważań Sądu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 oraz 205 § 1 w/wym. ustawy. Koszty te obejmują wpis sądowy w kwocie [...] zł, oraz udokumentowane koszty przejazdu do Sądu w wysokości [...] zł.