IV SA/Gl 1358/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego; W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] W.L. zawarł wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 kwietnia 2014 r. skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata, lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza wnioskodawca oświadczył, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w wynajmowanym lokalu o powierzchni 38 m2, jest inwalidą całkowicie niezdolnym do pracy, utrzymuje się z renty, w kwocie brutto 1.080 zł i nie starcza mu środków na zakup żywności oraz leków. Równocześnie zadeklarował, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Dodał przy tym, że płaci byłej małżonce alimenty, w kwocie 100 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że decyzja stanowiąca przedmiot skargi rozstrzyga o odmowie przyznania zasiłku celowego, będącego świadczeniem z zakresu pomocy społecznej. Tym samym skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. W konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów, jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się do natomiast wniosku W.L. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania. Wyżej wymieniony oświadczył bowiem, że nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie z dokumentów dołączonych do akt administracyjnych innych spraw zawisłych przed tutejszym Sądem wynika, iż utrzymuje się on z renty, w kwocie netto (do wypłaty) 1.022,16 zł (patrz: zaświadczenie ZUS znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy o sygn. IV SA/Gl 839/13) uiszczając przy tym rentę alimentacyjną na rzecz małżonki, w kwocie 100 zł oraz będąc obciążonym relatywnie znacznymi kosztami bieżącego utrzymania (patrz: analiza budżetu domowego dołączona do akt administracyjnych w/w sprawy o sygn. IV SA/Gl 839/13). Jest przy tym osobą niepełnosprawną, całkowicie niezdolną do pracy (vide: orzeczenie z dnia [...] r. znajdujące się w aktach sprawy o sygn. IV SA/Gl 863/12). Jakkolwiek dane powyższe ustalono ponad pół roku temu (a mianowicie 19 września 2013 r., kiedy to w w/w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 839/13 wydano postanowienie o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy), to jednak pokrywają się one z wywodami podniesionymi przez W.L. w niniejszym wniosku a równocześnie, zdaniem rozpoznającego wniosek brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby jego sytuacja materialna i życiowa miała ulec w międzyczasie wyraźnej poprawie. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie pokryć kosztów jakie wiążą się z udziałem adwokata z wyboru w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.