IV SA/Gl 137/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu; Wyrokiem z dnia 27 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, pismem procesowym datowanym na 6 grudnia 2016 r. J. D. wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 3 stycznia 2017 r. odpowiadając na stosowne wezwanie skarżąca złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdziła zakres swojego żądania. Uzasadniając wniosek strona wywiodła, że jest osobą w podeszłym wieku, gospodaruje samotnie, posiada dom o powierzchni 50 m2 posadowiony na działce o powierzchni 507 m2. Nie przebywa jednak w tym domu z uwagi na jego bardzo zły stan techniczny spowodowany uszkodzeniem w wyniku powodzi i aktualnie zamieszkuje w budynku gospodarczym. Korzysta przy tym z pomocy swojego szwagra oraz jego syna, który przeprowadził remont wspomnianego budynku gospodarczego. Strona dodała, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł i utrzymuje się z emerytury, w kwocie 967,80 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku J. D. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej wynika, iż nie posiada ona zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą w podeszłym wieku (78 lat) i utrzymuje się emerytury, w kwocie zaledwie 965,38 zł oraz z pobieranych świadczeń z pomocy społecznej. Fakty te znajdują potwierdzenie w dokumentach dołączonych do akt administracyjnych niniejszej sprawy (vide: formularz aktualizacji wywiadu środowiskowego, decyzja o przyznaniu zasiłku celowego oraz kopia przekazu pocztowego dotyczącego emerytury skarżącej), a równocześnie brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja materialna i życiowa wyżej wymienionej miała ulec w międzyczasie istotnej poprawie. Mając na uwadze powyższe uznano, iż wnioskująca wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie dokonać oszczędności wystarczających na pokrycie wydatków jakie wiążą się z opłaceniem udziału adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.