IV SA/Gl 1380/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w 18 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.W. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać i wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz adwokata P.R. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych 60/100) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Wyrokiem z dnia 7 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę L. W. wniesioną na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie bezrobotnego. Postanowieniem z dnia 24 października 2007 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. R. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik w dniu [...] sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z którą złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). W myśl § 2 ust. 1 i 3 tego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane stosownie do ust. 1 wynagrodzenie podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, stawki minimalne wynoszą 75 % stawki minimalnej przewidzianej za postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Pismo pełnomocnika z dnia [...] stanowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl zatem powołanych wyżej przepisów wynagrodzenie pełnomocnika w niniejszej sprawie wynosi [...] zł, co stanowi 75 % z kwoty [...] zł. Kwota ta została powiększona o podatek od towarów i usług w wysokości 22 %, co łącznie czyni kwotę [...] zł. W tym stanie rzeczy należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu w wyliczonej wyżej wysokości. SJ/