IV SA/Gl 1391/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz – Kunicka (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. w sprawie przyznania E. P. pomocy rzeczowej w postaci 4 mydeł i 2 proszków do prania. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w wyniku postępowania w sprawie zostało ustalone, iż strona zamieszkuje wraz z córką A. P. - uczennicą liceum ogólnokształcącego. Dochód rodziny wynosi 291 zł., a składają się na niego: alimenty na córkę strony, w kwocie 200 zł. i zasiłek rodzinny w wysokości 91 zł. Strona jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. Organ odwoławczy podkreślił, że przyznając stronie pomoc rzeczową w postaci 4 mydeł i 2 proszków, organ pierwszej instancji uzasadnił jego wysokość możliwościami finansowymi Ośrodka. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że decyzja dotycząca przyznania zasiłku celowego jest z mocy prawa decyzją podejmowaną w granicach uznania administracyjnego, polegającego na możliwości dokonania przez organ I instancji wyboru jednego z kilku dopuszczalnych przez ustawę rozwiązań po przeprowadzeniu ustaleń stanu faktycznego i dokonaniu jego oceny. Uznaniu administracyjnemu podlega zarówno sam fakt przyznania bądź odmowy przyznania zasiłku celowego, jak i jego wysokość. Organ odwoławczy stwierdził jednocześnie, iż osoby ubiegające się o świadczenie z pomocy społecznej zobowiązane są uwzględnić postanowienia art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, według którego potrzeby osób korzystających z pomocy społecznej powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. W tym zakresie podkreślił, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w B. nie może zaspokoić wszystkich potrzeb z uwagi na ograniczone możliwości finansowe. Z tego powodu pomoc, jakiej udziela, jest uzależniona nie tylko od potrzeb wnioskodawcy, ale również od możliwości finansowych Ośrodka Pomocy Społecznej. Odnosząc się do treści odwołania organ wskazał, iż z akt sprawy wynika, że z wnioskiem o pomoc rzeczową w postaci środków czystości strona zwróciła się po raz pierwszy i pomoc ta została jej przyznana. Podkreślił przy tym, że nie jest możliwe przyznanie pomocy w postaci środków czystości za poprzednie okresy z uwagi na to, że jest to pomoc przyznawana na wniosek strony celem zaspokojenia bieżącej potrzeby. W skardze wniesionej od powyższej decyzji, E. P. podniosła, że pracownicy socjalni wcześniej nie informowali jej o możliwości otrzymania wymienionej pomocy. Ponadto wskazała okoliczności dotyczące jej trudnej sytuacji życiowej i materialnej oraz szczegółowo opisała przyczyny tej sytuacji, takie jak utrata pracy bez swojej winy, eksmisja z mieszkania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należało, iż sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej określonym zakresie, stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o przyznaniu skarżącej pomocy rzeczowej w postaci czterech mydeł i dwóch proszków do prania. Prawidłowe były stwierdzenia organu odwoławczego dotyczące tego, że decyzja w przedmiotowej sprawie została wydana w ramach uznania administracyjnego oraz, że nie doszło do naruszenia zasad zastosowania uznania administracyjnego. Jednakże przy wydaniu rozstrzygnięcia o przyznaniu pomocy rzeczowej, wbrew przekonaniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, nie ma zastosowania art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 175 z 2009 r., poz. 1362 z późn. zm.), który dotyczy wyłącznie świadczeń pieniężnych. Nieprawidłowe było również zastosowanie przez organ przepisu art. 39 tej ustawy, dotyczącego zasiłku celowego, a więc świadczenia pieniężnego. Powyższe naruszenie prawa materialnego nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, a wobec tego nie mogło stanowić podstawy uchylenia decyzji. Przeprowadzając kontrolę w zakresie zgodności z prawem decyzji organów obydwu instancji stwierdzić należało, że ustalenia stanowiące ich podstawę, zostały przeprowadzone w oparciu o prawidłową ocenę zebranego materiału dowodowego. Ponadto uwzględnione zostały wszystkie istotne okoliczności sprawy. Trafnie organ odwoławczy podkreślił również, że zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy społecznej powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. W tym zakresie prawidłowo podniósł, że – jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji - Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w B. nie może zaspokoić wszystkich potrzeb z uwagi na ograniczone możliwości finansowe i z tego powodu pomoc, jakiej udziela, jest uzależniona nie tylko od potrzeb wnioskodawcy, ale również od możliwości finansowych organu. Odnosząc się do treści odwołania trafnie również organ wskazał, że nie jest możliwe przyznanie skarżącej pomocy w postaci środków czystości za poprzednie okresy z uwagi na to, że jest to pomoc przyznawana na wniosek strony celem zaspokojenia bieżącej potrzeby. Organ zasadnie dodał bowiem, że z wnioskiem o pomoc rzeczową w postaci środków czystości strona zwróciła się po raz pierwszy i pomoc ta została jej przyznana. Mając na uwadze przytoczone na wstępie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a wobec tego została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.