IV SA/Gl 1394/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy policji w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. 4 Pismem z dnia [...] pełnomocnik Z.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] odmawiający uchylenia rozkazu personalnego z dnia [...] nr [...] o zawieszeniu Z.W. w czynnościach służbowych od dnia [...] do ukończenia postępowania karnego. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik wskazał, że nie jest wykluczone, że organ podejmie wobec skarżącego czynności zmierzające do zwolnienia go ze służby w Policji w trybie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji. Zdaniem pełnomocnika wobec treści art. 42 ust. 5 tej ustawy nawet w okolicznościach stwierdzenia nieważności decyzji czy jej uchylenia spowoduje to bezpowrotnie pozbawienie skarżącego prawa do uposażenia za okres przekraczający sześć miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego orzeczenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że zarówno w literaturze prawa jak i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Natomiast przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Nie każdy więc akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich zawartego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie (por. T Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Wydawnictwo LexisNexsi W-wa 2005 r. str. 295 i nast., postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II OZ 782/09). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n). Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję o odmowie uchylenia rozkazu personalnego z dnia [...] o zawieszeniu skarżącego w czynnościach służbowych. Taka decyzja nie wywołuje skutków materialnoprawnych, gdyż ze swojej istoty nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie przyznaje jej adresatowi żadnych uprawnień i nie nakłada obowiązków. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2