IV SA/Gl 14/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2008 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] Decyzją z dnia [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. – B. odmówił przyznania P.R. zasiłku stałego z tytułu opieki nad [...] dzieckiem, przewidzianego w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej ( j.t. Dz. U. Nr 64 z 1998 r., poz. 414, ze zm.). Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. – B. z dnia [...]. Obie te decyzje zostały uchylone wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 1.III.2005 r., sygn. akt 4 II SA/Ka 1286/03, który uznał je za sprzeczne z prawem materialnym. Kolejną decyzją organ I instancji w trybie art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie administracyjne. Rozstrzygnięcie to oparto na stwierdzeniu, że w dniu 1.V.2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64, poz. 593, ze zm.), która nie przewiduje świadczenia będącego odpowiednikiem zasiłku stałego z art. 27 "starej" ustawy o pomocy społecznej, a zastosowanie tego przepisu wyklucza art. 150 nowej ustawy, który nakazuje stosowanie przepisów tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia jej w życie. Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. – B. utrzymało w mocy decyzję I instancji, całkowicie podzielając przedstawione w niej stanowisko. W skardze P.R. uznał zaskarżoną decyzję za niezgodną z prawem i krzywdzącą go. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie opierając się na dotychczasowych argumentach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zaskarżona decyzja rozstrzygnęła sprawę w oparciu o przepis art. 150 ustawy o pomocy społecznej z 2004 r. Tymczasem w innej sprawie, o sygn. akt IV SA/Gl 733/05, tutejszy Sąd zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności tego przepisu z normami konstytucyjnymi. Wyrokiem z dnia 30 października 2007 r., sygn. akt P 28/06 Trybunał orzekł, że ów art. 150 w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z 1990 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 1 maja 2004 r. jest niezgodny z art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu wyroku wskazano też, że stwierdzenie niekonstytucyjności zaskarżonego przepisu umożliwia stosowanie przez organy administracji publicznej art. 27 ust. 1 ustawy z 1990 r. o pomocy społecznej ze względu na prymat konstytucyjnego nakazu ochrony praw nabytych. Podzielając całkowicie to stanowisko należy zatem uznać, że wskazany wyrok Trybunału Konstytucyjnego ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Skoro bowiem zaskarżona decyzja została oparta na niekonstytucyjnym przepisie, a zasada ochrony praw nabytych wymaga rozpatrzenia wniosku skarżącego na gruncie art. 27 ust. 1 ustawy z 1990 r., to zachodzi podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji przewidziana w art. 145 § 1 pkt b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, ze zm. ), w zw. z art. 145 a Kpa. Zgodnie z art. 135 tego Prawa właściwe jest uchylenie także decyzji I instancji, gdyż z uwagi na zawarte w niej rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania, konieczne jest zachowanie trybu instancyjnego przy merytorycznym orzekaniu o wniosku skarżącego. Dlatego też orzeczono, jak w sentencji. Dalszy tok postępowania wynika z oceny prawnej zawartej w poprzednim wyroku z dnia 1 marca 2005 r., z uwzględnieniem powyższych wywodów odnoszących się do art. 150 ustawy o pomocy społecznej, który jako niekonstytucyjny nie stanowi już przeszkody do rozpatrzenia przedmiotowego żądania skarżącego na gruncie powoływanego art. 27 ust. 1. su.