IV SA/Gl 1400/06

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-11-26

Skład orzekający: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który został już zwolniony od kosztów sądowych, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli nie wykazał w sposób wyczerpujący swojego stanu majątkowego i ponoszonych wydatków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił ustanowienia adwokata, uznając, że skarżący, mimo zwolnienia od kosztów sądowych, nie wykazał w sposób wystarczający swojego stanu majątkowego i ponoszonych wydatków, co uniemożliwia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Ciężar wykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy.
Stan faktyczny
Skarżący S.K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wcześniej został już zwolniony od kosztów sądowych. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez wykazanie ponoszonych kosztów utrzymania, wydatków związanych ze stanem zdrowia oraz wyjaśnienia dotyczące tytułu prawnego do innego lokalu. Skarżący nie nadesłał wymaganych wyjaśnień.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przejęcia pojazdu na rzecz Skarbu Państwa w zakresie wniosku z dnia [...] o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić ustanowienia adwokata Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 1400/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przejęcia pojazdu na rzecz Skarbu Państwa. W dniu [...] skarżący wniósł pisemny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, który został po wezwaniu Sądu, uzupełniony przez złożenie urzędowego druku PPF precyzującego, że przedmiotem żądania jest zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (rubryka nr 4). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe w mieszkaniu o pow. [...], utrzymuje się z emerytury w wysokości miesięcznie brutto [...]zł., ma [...] oraz nie posiada majątku w postaci zasobów pieniężnych ani też wartościowych przedmiotów. Z uwagi na fakt, że zawarte we wniosku oświadczenia skarżącego okazały się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych Sąd, wezwaniem z dnia [...], zobowiązał skarżącego do przedłożenia i wykazania aktualnie ponoszonych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego (rachunków za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon i inne stałe opłaty), sprecyzowania i udokumentowania wydatków związanych ze jego stanem zdrowia, udzielenia wyjaśnień dotyczących tytułu prawnego do innego lokalu niż zajmowany obecnie przez skarżącego oraz wskazania kosztów jego utrzymania (k-35 akt sądowych), pod rygorem rozpatrzenia wniosku w oparciu o dotychczas złożone dokumenty. Dodatkowo Sąd poinformował skarżącego, że już wcześniej postanowieniem z dnia [...] sygn. akt IV SA/Gl 1400/06 został on zwolniony od kosztów sądowych w tej sprawie w związku z tym, aby oświadczył się, czy nadal podtrzymuje wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał żadnych wyjaśnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z analizy wniosku o przyznanie mu prawa pomocy wynika, że skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, chociaż postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 1400/06 został zwolniony od kosztów sądowych w tej sprawie. W tej sytuacji Sąd uznał, że złożony przez skarżącego wniosek powinien być rozpoznany jedynie co do kwestii ustanowienia adwokata. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego i może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 P.p.s.a.). Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje w sytuacji, gdy strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powyższych uregulowań kryterium decydującym o przyznaniu bądź odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy osoby ubiegającej się o przyznanie wnioskowanego prawa. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że ciężar wykazania, iż zachodzą przesłanki przemawiające za przyznaniem prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy, który w druku wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób nie budzący zastrzeżeń winien udzielić wyczerpujących wyjaśnień co do stanu majątkowego. Warto w tym miejscu przypomnieć, że ustawodawca formułując cytowany wyżej przepis użył terminu "wykazać" w znaczeniu udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywujący, przekazać, a zatem unaocznić (por. Słownik języka polskiego, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN sp. z o.o. Warszawa 1978 r., wydanie IX 1994 r., str. 805). Zatem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania na podstawie okoliczności dotyczących jego sytuacji majątkowej i rodzinnej, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawiona przez skarżącego sytuacja dochodowa oraz stan majątkowy pozwalają uznać, że nie zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na okoliczność posiadania stałego źródła utrzymania w postaci emerytury w wysokości brutto [...] zł. i nie uprawdopodobnienia żadnych wydatków na zajmowane przez siebie mieszkania ani też bieżących kosztów związanych z zakupem żywności i leków. Biorąc pod uwagę wysokość tego dochodu i brak oświadczenia o jakichkolwiek miesięcznych wydatkach uznano, iż skarżący nie spełnia kryterium, od którego P.p.s.a. uzależnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Nie sposób bowiem uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych wyłącznie z udzieleniem pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej dla radcy prawnego lub adwokata oraz z uiszczeniem wynagrodzenia dla tego pełnomocnika za sporządzenie skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych. W ocenie Sądu, posiadane przez skarżącego środki finansowe pomniejszone o powołane koszty pozwalają na zaspokojenie podstawowych jego potrzeb bytowych. Skarżący nie wykazał także, aby w jego przypadku zachodziły nadzwyczajne okoliczności powodujące szczególnie trudną sytuację, która mogłaby uzasadniać przyznanie wnioskowanego prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Jak również nie wykazał, aby uzyskiwany przez niego dochód był obciążony świadczeniami na rzecz innych podmiotów bądź, że ulega on pomniejszeniu o stałe wydatki, które przekraczają zwykłe koszty utrzymania. Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy i podniesione wyżej okoliczności oraz działając na podstawie art. 160, art. 245 § 1 i 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanawia się, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło