IV SA/Gl 1405/13

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie przyznania miejsca i ustalenia opłaty w ośrodku wsparcia, w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić radcę prawnego dla skarżącej; W dniu 19 września 2014 r. U.O. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu podniosła, iż jest osobą bezdomną i od 2008 roku przebywa w Hotelu Pomocy Społecznej. Równocześnie oświadczyła, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro i osiąga dochód z tytuł emerytury wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym, w kwocie około 2.000 zł. Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie Sądu do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 24 września 2014 r.), strona nadesłała pismo procesowe datowane na 7 października 2014 r., gdzie podała wysokość obciążających ją kosztów utrzymania. W tym zakresie wskazała między innymi, iż ze względu na stan zdrowia musi stosować specjalną dietę, co powoduje, że przeznacza miesięcznie na wyżywienie około 1.000 zł. Podkreśliła również, iż z uwagi na wymogi związane ze schorzeniami, na które się uskarża, ponosi zwiększone koszty zakupu środków czystości. Ponownie przy tym zaakcentowała, że przebywa aktualnie w Hotelu Pomocy Społecznej w K., gdyż jej mieszkanie zostało "całkowicie zniszczone". W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku U.O. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy potwierdzają, iż jest osobą w podeszłym wieku (77 lat), uskarża się na kłopoty zdrowotne, przebywa aktualnie w Hotelu Pomocy Społecznej w K. i uzyskuje dochód z tytułu emerytury w kwocie netto nieco ponad 1.900 zł (vide: dołączony do tych akt kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego). Zdaniem rozpoznającego wniosek, dochód ten, uwzględniwszy deklarowane przez skarżącą obciążenie ponadprzeciętnymi kosztami utrzymania spowodowanymi jej stanem zdrowia, nie umożliwia dokonania oszczędności, które wystarczyłby na opłacenie należności jakie wiążą się z opłaceniem adwokata z wyboru w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawczyni spełniła przesłankę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.