IV SA/Gl 142/09
WyrokWSA w Gliwicach2009-07-23
Skład orzekający: Małgorzata Walentek, Beata Kalaga-Gajewska, Stanisław Nitecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ pomocy społecznej może odmówić przyznania zasiłku celowego na remont mieszkania, jeśli wnioskodawca wcześniej otrzymał podobny zasiłek, ale nie wykorzystał go zgodnie z przeznaczeniem?Ratio decidendi
Organ pomocy społecznej może odmówić przyznania zasiłku celowego na remont mieszkania, jeśli wnioskodawca wcześniej otrzymał środki na ten cel, ale nie wykorzystał ich zgodnie z przeznaczeniem. Ustawa o pomocy społecznej przewiduje subsydiarny charakter pomocy i możliwość ograniczenia świadczeń w przypadku niezgodnego z przeznaczeniem korzystania ze środków.Stan faktyczny
Skarżący J.B. domagał się przyznania zasiłku celowego na zakup tapet i farb do kuchni. Organ I instancji odmówił, wskazując, że skarżący otrzymał już wcześniej zasiłek na ten cel, ale go nie wykorzystał zgodnie z przeznaczeniem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Skarżący w skardze do WSA zarzucił sprzeczność ustaleń organów z materiałem dowodowym i trudną sytuację życiową.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant st. sekr. sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2009 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę.
Decyzją Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta B., z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) odmówiono J.B. przyznania pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup tapet i farb do wytapetowania i pomalowania kuchni. W ocenie organu nie istnieją okoliczności uzasadniające przyznanie stronie tej formy pomocy z uwagi na fakt, iż decyzją z dnia [...]r. otrzymała zasiłek celowy w wysokości [...] zł na ten właśnie cel, którego nie wykorzystała zgodnie z przeznaczeniem. Wskazano, iż w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...]r. ustalono, że pomieszczenia w mieszkaniu (pokój i kuchnia) nie zostały pomalowane ani wytapetowane.
Pismem z dnia [...]r. stanowiącym odwołanie między innymi od powyższej decyzji skarżący domagał się uchylenia i przekazania spraw organowi do ponownego rozpoznania zarzucając sprzeczność pomiędzy ustaleniami dokonanymi przez pracownika socjalnego a treścią zebranego materiału dowodowego w sprawie. Podniósł, iż ze względu na stan zdrowia znajduje się w trudnej sytuacji.
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymano w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ podał, że wnioskiem z dnia [...]r. J.B. wystąpił o przyznanie zasiłku celowego na zakup leków, farb do pomalowania kuchni, tapety oraz kleju do tapet celem wytapetowania kuchni. Na podstawie przeprowadzonego w dniu [...]r. wywiadu środowiskowego ustalono, że strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą przewlekle chorą, znajdującą się pod stałą opieką lekarza. Dochód strony stanowi zasiłek okresowy w wysokości [...] zł. Nadto ustalono, że mieszkanie strony nie zostało pomalowane, ani wytapetowane, pomimo, że otrzymała ona pomoc na ten cel. Następnie przytaczając treść art. 11 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej organ pokreślił, że w przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego korzystania z przyznanych świadczeń w sposób niezgodny z przeznaczeniem może nastąpić ograniczenie świadczeń, odmowa ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego. Wskazano, że strona na mocy decyzji z dnia [...] roku nr [...] otrzymała pomoc w formie zasiłku celowego w wysokości [...] zł. z przeznaczeniem na pokrycie części kosztów zakupu farb i tapet do malowania i tapetowania mieszkania, tj kuchni i pokoju. Nadto z treści wywiadu środowiskowego wynika, że strona nie zakupiła farb i tapet, a co się z tym wiąże mieszkanie wnioskodawcy nie zostało pomalowane ani wytapetowane pomimo uzyskania wyżej wskazanego zasiłku celowego. Wobec powyższego organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji nie znajdując podstaw do przyznania stronie pomocy na zakup tapet i farb w sytuacji, gdy pomoc na ten cel została już stronie przyznana i wykorzystana niezgodnie z jej przeznaczeniem.
W skardze obejmującej między innymi powyższą decyzję, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, J.B. ponownie wskazał na istnienie sprzeczności pomiędzy ustaleniami dokonanymi przez organ odwoławczy, a zebranym materiałem dowodowym. Uznał, iż organy administracji celowo odmawiają pomocy osobom, które dociekają prawdy. Wskazał ponadto, że organy w innych swoich decyzjach skierowanych do skarżącego przyznają, że sufit i ściany są pomalowane natomiast odmawia mu się przyznania pomocy bowiem mieszkanie nie zostało pomalowane.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do regulacji art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik.
Podstawę materialno-prawną obu wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 ze zm.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa i jej udzielenie odbywać się musi zgodnie z celami i zadaniami wyznaczonymi w ustawie o pomocy społecznej. Z treści art. 2 ustawy o pomocy społecznej wynika przede wszystkim, że pomoc społeczna ma charakter subsydiarny, a zatem ma wspierać osoby i rodziny w ich wysiłkach zmierzających do zaspokajania niezbędnych potrzeb. Natomiast w myśl zasady wyrażonej w art. 3 ust. 3 tej ustawy rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Z uregulowań tych wynika, że organy pomocy społecznej nie mają obowiązku uczestniczyć w ponoszeniu całości kosztów utrzymania strony wnioskującej o pomoc oraz zaspokajania wszystkich usprawiedliwionych potrzeb. Ponadto zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej korzystanie ze środków pomocy społecznej w sposób niezgodny z przeznaczeniem może powodować ograniczenie świadczeń, odmowę ich przyznania albo przyznanie w formie świadczenia niepieniężnego.
Przyjdzie wskazać, że organy orzekające w sprawie miały na względzie wskazane zasady rozpoznając wniosek skarżącego w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na zakup farb i tapet do pomalowania kuchni. Przepis art. 39 ust. 1 i 2 wspomnianej ustawy stanowi, że świadczenie to może być przyznane w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że skarżący spełnia przepisane w art. 8 ust. 1 oraz art. 7 ustawy o pomocy społecznej warunki uprawniające do świadczeń z pomocy społecznej. Jak bowiem ustalono jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, a aktualny jego dochód stanowi zasiłek okresowy w kwocie [...] zł. Ponadto skarżący jest osobą przewlekle chorą, znajdującą się pod stałą opieką lekarza. Jednakowoż organy wskazały, że na podstawie decyzji z dnia [...]r. nr [...] skarżący otrzymał pomoc w formie zasiłku celowego w wysokości [...] zł. z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu farb i tapet w celu pomalowania i wytapetowania pokoju i kuchni. Tymczasem jak ustalono w wyniku wywiadu środowiskowego mieszkanie zajmowane przez skarżącego nie zostało pomalowane ani wytapetowane pomimo przyznania pomocy finansowej na ten cel, a przyznane środki nie zostały wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem. W tej sytuacji nieuwzględnienie żądań zgłoszonych przez skarżącego nie pozostaje w sprzeczności z prawem. Pomimo, iż bezspornie sytuacja skarżącego jest trudna, to nie należy tracić z pola widzenia faktu, że celem pomocy społecznej nie jest zaspokajanie wszystkich zgłaszanych potrzeb, tym bardziej, że skarżący nie wykorzystał uprzednio przyznanej pomocy zgodnie z jej przeznaczeniem. Wbrew zarzutom skarżącego ustalenia organu w przedmiotowym zakresie znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności sprawy Sąd uznał, ze zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego orzekł jak w sentencji wyroku na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło