IV SA/Gl 142/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-05-12
Skład orzekający: Tadeusz Michalik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, który nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania w wyroku, sąd może uzupełnić wyrok w tym zakresie na wniosek strony?Ratio decidendi
Sąd pierwszej instancji, który uwzględnił skargę, a nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania w wyroku, może uzupełnić swoje postanowienie w tym przedmiocie na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 224 p.p.s.a. Koszty te obejmują wynagrodzenie pełnomocnika według norm przepisanych oraz inne niezbędne wydatki.Stan faktyczny
Pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania od organu. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, jednak nie orzekł o zwrocie kosztów. Pełnomocnik następnie wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Przyznano od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.D na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o uzupełnienie wyroku z dnia 2 kwietnia 2014 r. co do zwrotu kosztów postępowania p o s t a n a w i a przyznać od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W piśmie z dnia 24 października 2012 r. L.D. reprezentowana przez adwokata P.Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne. W piśmie procesowym z dnia 5 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie od organu na rzecz L.D. kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. tut. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. adwokat P.Ł. wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Po myśli art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Sąd uwzględnił skargę strony reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata P.Ł., w wyroku nie orzeczono jednak o zwrocie kosztów postępowania.
W tym miejscu przytoczyć należy przepis art. 224 p.p.s.a, który stanowi że jeżeli
w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy, skoro w wyroku z dnia 2 kwietnia 2014 r. nie orzeczono o zwrocie kosztów postępowania należało przyznać od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. rzecz strony skarżącej L.D. kwotę 240 zł, stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło