IV SA/Gl 1428/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; Pismem procesowym datowanym na 23 stycznia 2014 r. A.A. wniósł o ustanowienie adwokata powołując się na trudną sytuację materialną. Ponieważ żądanie powyższe nie zostało zgłoszone w wymaganej przepisami formie, zarządzeniem z dnia 6 lutego 2014 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Skarżący nadesłał rzeczony formularz w dniu 26 lutego 2014 r. potwierdzając, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu o powierzchni 35 m2 oraz uzyskuje dochód z tytułu zasiłku chorobowego, w kwocie 1.159,50 zł. Wywiódł przy tym, że ponosi koszty z tytułu czynszu (294,17 zł), opłat za energię elektryczną (99,33 zł - należność za dwa miesiące) oraz gaz (75,50 zł - opłata za dwa miesiące), "opłaty komunalnej" (14 zł), a nadto wydatkuje do 500 zł miesięcznie w związku z leczeniem i zakupem leków. Następnie, odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 3 marca 2014 r.), skarżący nadesłał dokumenty obrazujące wysokość należności z tytułu czynszu, opłat za gaz i energię elektryczną a także faktury Vat i paragony potwierdzające poniesienie wydatków za usługi medyczne i zakup leków. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on oszczędności ani żadnego majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony. Źródłem utrzymania był przy tym dla niego zasiłek chorobowy, w kwocie 1.159,50 zł, natomiast z dniem 24 lutego 2014 r., mocą orzeczenia lekarza orzecznika ZUS stwierdzono podstawy do ustalenia dla niego uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 4 miesięcy licząc od daty wyczerpania rzeczonego zasiłku chorobowego (orzeczenie to stanowi kartę nr 37 akt sprawy). Zważywszy powyższe okoliczności, jak również uwzględniwszy wysokość ponoszonych przez wnioskującego udokumentowanych kosztów utrzymania, do których należy wszak doliczyć wydatki na wyżywienie, zakup środków czystości i niezbędnej odzieży, należało przyjąć, iż wykazał on w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.