IV SA/Gl 1430/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-10-13
Skład orzekający: Beata Kozicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powinno zostać ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., czy też § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia?Ratio decidendi
Wynagrodzenie pełnomocnika, który prowadził sprawę w pierwszej instancji i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, powinno zostać ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Stawka minimalna wynosi 50% stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, co w tym przypadku daje 120 zł. Kwota ta, powiększona o 23% podatek VAT, wynosi 147,60 zł.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Pełnomocnik został ustanowiony dla skarżącego postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2014 r. oddalił skargę skarżącego. Pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa adwokatowi T.M. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa adwokatowi T.M. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata.
Pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika skarżącego adwokata T.M., który zgłosił się do sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2014 r. oddalił skargę. W toku rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku pełnomocnik zgłosił wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu oświadczając jednocześnie, że przedmiotowe koszty nie zostały uiszczone w żadnej części.
Pełnomocnik skarżącego w dniu 23 września 2014 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyżej przywołanego wyroku wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W piśmie tym pełnomocnik zawarł również oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Natomiast w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który prowadził sprawę w pierwszej instancji i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść 120 zł (50% z kwoty 240 zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia o podatek od towarów i usług (VAT) w wysokości 23 %, co łącznie daje kwotę 147,60 zł.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącej z urzędu w wysokości jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło