IV SA/Gl 147/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] nr [...][...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] na mocy której stwierdzono chorobę zawodową u R. C. obustronny trwały odbiorczy ubytek słuchu typu ślimakowego lub czuciowo – nerwowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz, wymienioną w poz. 21 wykazu chorób zawodowych. Wyżej wymieniona decyzja została doręczona pełnomocnikowi A S.A. w K. w dniu 5 stycznia 2016 r. Tym samym termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu administracji, upłynął w dniu 4 lutego 2016 r. Natomiast w dniu 4 lutego 2016 r. pełnomocnika A S.A. w K. nadał bezpośrednio do tut. Sądu skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] A następnie powyższa skarga w dniu 10 lutego 2016 r. została przez tut. Sąd przekazana do organu administracji. W dniu 22 lutego 2016 r. radca prawny M. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 12 kwietnie 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wniesione od powyższego postanowienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. oddalił – sygn. IIOZ 878/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi istotne znaczenie ma zatem sposób jej wniesienia. W przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem organu niewłaściwego za datę złożenia skargi należy uznać datę w jakiej skarga została przekazana organowi właściwemu. Natomiast zgodnie regulacją zawartą w art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanym sprawie zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 5 stycznia 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał więc 4 lutego 2016 r. (czwartek). Wniesioną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę A S.A. sąd przesłał właściwemu organowi 10 lutego 2016 r, zatem należy uznać, że skarga została skutecznie wniesiona 10 lutego 2016 r. czyli po terminie. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, uznając skargę za wniesioną z uchybieniem terminu, orzekł jak w sentencji postanowienia.