IV SA/Gl 148/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego postanawia ustanowić radcę prawnego dla skarżącej Wyrokiem z dnia 22 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wnioskiem z dnia 22 lipca 2010 r. złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca podkreśliła, że jest osobą niepełnosprawną, schorowaną, a jej jedyny dochód stanowi renta rodzinna w kwocie 706,29 zł brutto. Oświadczyła jednocześnie, że jest najemcą lokalu komunalnego o pow. 48 m2, w którym mieszka sama, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności i musi korzystać z pomocy finansowej sąsiadów i opieki społecznej. Opłaty związane z użytkowaniem mieszkania wynoszą 374,74 zł plus koszt energii elektrycznej, która również ogrzewa mieszkanie – w maju 281 zł, w czerwcu zaś 80 zł. Na potwierdzenie swojej sytuacji majątkowej skarżąca przedstawiła zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. (k. 20) o wysokości renty, pismo świadczące o wysokości opłat czynszowych (k. 21) oraz orzeczenie stwierdzające umiarkowany stopień niepełnosprawności z dnia [...] r. (k. 22). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego). Wniosek skarżącej obejmuje swym zakresem ustanowienie radcy prawnego, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 Sygn. akt IV SA/Gl 148/10 p.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącej oraz nadesłanych dokumentów wynika, że jest ona osobą samotną, niepełnosprawną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i niepracującą. A. K. nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani jakiegokolwiek majątku. Natomiast jej jedyny dochód stanowi wyłącznie otrzymywana renta rodzinna z ZUS-u w kwocie 616,72 zł netto. Mając na uwadze konieczność ponoszenia przez skarżącą stałych wydatków związanych z leczeniem, opłacaniem czynszu (374,74 zł) oraz bieżących kosztów utrzymania (w tym wysokich kosztów korzystania z energii elektrycznej) należy stwierdzić, że jej sytuacja majątkowa z pewnością nie pozwala na zaspokojenie wszystkich kosztów utrzymania, a tym samym na poczynienie żadnych oszczędności. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie radcy prawnego przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.